Status Updates From Pożegnanie z Matiorą

„Oto co niezbicie ukazywało się przed Pawłem, gdy tylko wspiął się na stromiznę i otwierała się przed nim wieś rodzinna z tym wszystkim, co znał i widział jeszcze od dzieciństwa. Przypłynął - i zatrzaskiwały się za nim niewidzialne drzwiczki, pamięć skwapliwie podpowiadała to jedynie, co miało związek z życiem tutejszym, zasłaniając i odsuwając wszystkie przemiany ostatnich tygodni.”

"... The rain was handy: they could sit and chat without rushing; they didn’t dare take a break on their own, so God sent one along for them..."

"... The rain was handy: they could sit and chat without rushing; they didn’t dare take a break on their own, so God sent one along for them..."

"... People forgot that they weren’t alone, they lost one another and didn’t need one another now. It’s always like that: at an unpleasant shameful event, no matter how many people are there, each tries not to notice anyone else and to remain alone—it’s easier to rid yourself of the shame later. In their hearts they felt bad, uncomfortable, that they stood motionless..."