Status Updates From The Basic Laws of Human Stu...

Στο closing argument του, ο Cipolla υποστηρίζει ότι μια κοινωνία (κάθε κοινωνία) προοδεύει όταν τα ευφυή άτομα σε αυτήν συμπληρώνονται από άτομα που ρέπουν προς την ευφυΐα και όλοι μαζί δημιουργούν καλύτερες συνθήκες, ενώ υποβαθμίζεται όταν τα άτομα που ρέπουν προς την ηλιθιότητα πολλαπλασιάζονται, συμπληρώνοντας το έτσι κι αλλιώς σταθερό ποσοστό ηλιθιων που υπάρχει.

Συνεχίζοντας το argument ότι η ηλιθιότητα είναι το πιο συμπεριληπτικό χαρακτηριστικό της ανθρωπότητας, ο Cipolla θεωρεί και τη δημοκρατία ως παράγοντα διάχυσής της γιατί οι ηλιθιοι ψηφίζουν και βγάζουν κυβερνήτες ηλιθίους, που με την δύναμη που τους δίνουν οι κυβερνητικοί θεσμοί και με το στοιχείο του παραλόγου και απρόβλεπτου που έχουν, γίνονται επικίνδυνοι.

Η σατιρική μίμηση της δομής, της γλώσσας και των συμβάσεων (π.χ. μεταβλητές και διαγράμματα) των κοινωνιολογικών και οικονομικών δοκιμίων είναι από μόνη της μια έξυπνη "βολή" στον κόσμο των λογίων και της ακαδημαϊκής γραφής, που έτσι κι αλλιώς είναι μια από τις ομάδες που ενέπνευσαν το κείμενο. Είναι σαφές ότι ο Cipolla είχε μπουχτίσει από την χρήση της ακαδημαϊκής φόρμας για να μην λέγεται τίποτα ουσιαστικό.

"Η πιθανότητα να είναι ηλιθιο ένα συγκεκριμένο άτομο ειναι ανεξάρτητη από κάθε άλλο χαρακτηριστικό αυτού του ατόμου", από γλώσσα, φυλή, φύλο, θρησκεία κ.α. Η ηλιθιότητα και η πιθανότητα να είσαι ηλίθιος είναι το πιο δημοκρατικό και συμπεριληπτικό στοιχείο του κόσμου. Γραμμένο το 1976, κι όμως είναι meme μέχρι σήμερα.

Η (λεπτή) ειρωνεία ξεκινάει από το σημείωμα εκδότη, "όχι αγαπητέ αναγνώστη, αφού επέλεξες να διαβάσεις αυτό το βιβλίο δεν ανήκεις σίγουρα στην κατηγορία που περιγράφει" και από την εισαγωγή "η βλακεία είναι φυσικό φαινόμενο και όχι οργανωμένη παγκόσμια συνομωσία, όσο και αν μοιάζει"