Status Updates From Bilinçaltınızdan Gelen Ebeveyn

Bir türlü affedemediğiniz için iyileşememiş öfkeleri nizin, incinmelerinizin, acısını hissetmemek için ne yapıyorsunuz? Bu olumsuz enerji hayatınızın hangi alanlarını etkiliyor? Affetmediğinizde kurban pozisyonunda takı lı kalmadığınıza emin olun.

Peki affetmediğimiz insanlara ne olur? Muhtemelen
bizim boğuştuğumuz anıları ya hatırlamıyorlardır ya da o anıların bizi ne kadar incittiğinin farkında bile deği llerdir, farkında olsalar dahi bunu önemsemiyor olabi li rler. Hatta bize katılmıyor ve aksini düşünüyor da olabi li rler. Her koşulda geçmiş anıları hatırlayarak acı çeken bizleriz. Yani affetmemek, sadece affetmeyen kişiye acı verir.

Peki, affetmediğimiz zaman bize ne olur? İncindiğimiz anıları sıkl ıkla düşünürüz ve her hatı rlayışta acı çekeriz. Geçmişi defalarca hatırlamak ile geçmişi çözümlemenin birbirinden farkl ı olduğunu hatırlayın ... Eğer o anı ları bastırmayı seçersek, bu sefer de acı verici anılar bilinçaltımız tarafından aktarımlar yoluyla bugünümüzü etki lemeye devam eder.

Bu sahte güç geçmişte bize yapılanlara karşın, elimizden gelen tek şeyse ona sı kıca tutunabiliriz. Sanki affedersek bu tek güç, elimizden gidiverecek ve biz yine o çaresiz çocukluğumuza döneceğizdir. Belki de affetmeyerek güçsüz ve çaresiz çocukluğumuzun intikamını alıyoruzdur. Affetmemenin kendisi bile bir intikam biçimi olabi lir.

Böylece affetmeyerek suni bir güç ve kontrol duygusu oluştururuz. Bu sahte güç ve kontrol duygusu ile yeni incinmelerden korunacağımızı varsayarız. Mesela bize yalan söyleyen yakınımızı affedersek aynı davranışı tekrarlayacağını ama affetmezsek bunu bir daha yapmayacağını varsayabiliriz. Oysa onun davranışları bizden bağımsızdır. Bu affetmeyişleri biriktirerek kendimize bir korunma kalkanı inşa ederiz. Bu sahte güç g

Affetmemek küçük bir çocuk olarak hissettiğimiz güçsüzlük ve çaresizliği telafi eden bir illüzyon yaratır. Böylece şimdi bir yetişkin olarak bize tüm bunları yaşatanlara karşı artık bizim de elimizde bir koz vardır: Affetmemek! "Bana onca kötü şey yaşattınız. Şimdi de ben de
sizi affetmiyorum!" Böylece affetmeyerek suni bir güç ve kontrol duygusu oluştururuz.

Duygular yaşanmadan onları bastırarak gerçekleşen bir affediş suni olacaktır ve iyileşmeye hizmet etmeyecektir. "Affetmek zorunda değilsiniz," diyen tüm kitapların aslında vurgulamak istediği nokta budur. Affetmek zorunda değilsiniz ancak iyileşebilmek için tüm duygularınızı yaşayıp geçmişi geride bırakabilmelisiniz. "

Affetmek; yaşam enerjimizi çalan intikam, öfke, acı, nefret gibi hisleri geride bırakıp bu enerjiyi artık sadece kendimiz için kullanmaktır. Bu da ancak olumsuz duygularımızı bastırıp görmezden gelerek değil, aksine duyguları yaşadığımız aşamayla mümkündür.

Sürecin diğer aşamaları gibi affetmek aşaması da
kendi içimizde yaşanan ve tamamlanan bir aşamadır. Bunu sadece kendimiz için yaparız. Bunu ebeveynlerimizin bilmesi gerekmez ya da affettiğimiz kişilerle görüşmemiz, onlarla sıcak ve sevgi dolu bir il işki sürdürmemiz de gerekmez

Aslında affetmek ebeveynlerimizin yaptığı yanlışlardan ya da geçmişteki koşullardan dolayı kendimize acı çektirmeye son vermektir. Paul Boese'un dediği gibi, "Affetmek geçmişi değiştirmez ama geleceğin önünü açar."

"Çocuklar1mm bana öfke duymasından endişelenmiyorum, yeterince öfke duymamasından endişe ediyorum," diyerek Gabor Mate konunun önemine dikkat çekmiştir. Kendimize yasakladığımız her duygu, ruhsal ve bedensel olarak bir bedel ödememize neden olur.

Suçlama duymak karşı tarafta savunma ve direnç doğurur, sizi olduğunuz haliyle göremez. Hassasiyet gösterdiğiniz konularda ebeveynleri nizden savunma ve direnç görmek ise öfke ve keder duygunuzu arttırabilir. Bu da içinde bulunduğunuz süreci zorlaştırabilir. İyileşmenizi sekteye uğratabilir.

Direnç, inkar ve bastırma bu kişilerin ruh sağlığı için belki de en doğrusu olabilir. Kişi başa çıkamayacağı şeylerin farkına varmayı bu nedenle reddediyor olabi lir. Bilinçaltı, başa çıkabileceğinden daha fazla acıdan kişiyi korumak için çocukluk anılarını hatırlayamayacağı kadar derine gömmüş olabilir

Nisan ayında yaşadığınız travmatik bir olay var ve üstesinden gelemediyseniz gelecek yıl nisan ayında anlam veremediğiniz bir keder içinde bulabi lirsiniz kendinizi.

Bilişsel çelişki kuramı gereği kişi, bilgisi (Çocuk kendi beslenmelidir.) ve davranışı (Ben kendim besliyorum.) arasındaki çelişkiyi kaldırmak ister. Davranışını değiştiremediğinde ise bi lişini değiştirir. Davranışını değiştiremeyen Selin, bilişini değiştirmeyi seçer ve geleneksel yöntemi savunmaya başlar, "Biz böyle beslendik de neyimiz eksik?"

Genellikle bunun bilincinde olınasak da deneyimlediklerimiz ve öğrendiklerimiz işlenir ve hatıralar depolanır

Bedenimiz ne kadar çok çalışırsa uykuya o kadar ihtiyaç duyarız. Aynısı zihnimiz için de geçerlidir. Beynimizin de bir molaya ihtiyacı olabilir! Fakat çoğunlukla duyularımız vasıtasıyla yeni bilgiler alınayı kessek de beynimiz gerçekte hala iş üstündedir. Uyku beyne gün içinde olan şeyler hakkındaki bilgileri çözümlemesi için alan ve zaman verir. Genellikle bunun bilincinde olınasak da

Duygusal ihmale maruz kalan çocukların yetişkin olduklarında ebeveynlerini idealize etme olasılı kları çok daha yüksektir. Bu kişilerin ebeveynleriyle ilgili olumsuzlukları kabullenmeleri ve yüzleşmeleri genellikle daha zordur. (özellikle eşlik eden bir duygusal istismar yoksa

Duygusal ihmal si nsidir, çünkü sadece var olanı
hatırlayabilirsiniz, var olmayanı hatırlamazsın ız. Ebeveynlerinizin size bağırdığını, aşağıladığını ya da eleştirdiğini hatırlayabilirsiniz ancak etkin bir rehberlik sunmadıkları anları hatırlayamazsınız

Duygusal ihmal si nsidir, çünkü sadece var olanı
hatırlayabilirsiniz, var olmayanı hatırlamazsın ız. Ebeveynlerinizin size bağırdığını, aşağıladığını ya da eleştirdiğini hatırlayabilirsiniz ancak etkin bir rehberlik sunmadıkları anları hatırlayamazsınız

Çocuğa küsmek duygusal istismarlardan birid ir. Mesela, "Oyuncaklarını toplamazsan küserim!" Sevgiyi geri çekmekle tehdit eden bir cümledir. Bu cümledeki alt metin aslında şudur, "Ancak istediklerimi yaparsan sana sevgimi gösteririm."

Öfke halinde sebep sonuç ilişkisi net değilse, öfke beklenenden fazlaysa ya da durum döngüsel bir hal aldıysa aktarım var mı diye bakmak akıllıca olabilir

Durumlar veya olaylar karşısında orantısız
veya ilgisiz bedensel duyumlar. (Terleme, çarpıntı, karı ncalanma, ağrı ... ) Nedenini bir türlü anlayamadığımız takıntılı
davranışlar da aktarım göstergesi olabilir.

Tekrar edip duran döngüsel durumlar. Çocuğumla, eşimle, arkadaşımla tekrarlayıp duran benzer döngüler. Örneğin çocuğumla ev ödevi konusunda yineleyen tartışmalar, eşle kıskançlık konusunda birbirine benzeyen tartışmalar gibi

Tetiklendiğimi veya Aktar1m Yaptığımı Nasıl
Anlar1m? •
Ani ve çok kuvvetli, açıklanamaz bir öfke.
Güncel durumla uygunsuz ya da orantısız duygular. Bel irli bir neden yokken karşımızdakindenhoşlanmak ya da gıcık olmak. Arkadaşlarının eğlenerek seyrettiği bir filmde gözyaşlarına boğulmak gibi. ..

Geçmişimizde ebeveynlerimizden alamadıkları mızı aktarım yaparak bugün onların yerine koyduğumuz insanlardan almaya çalışırız.