Status Updates From محاكمة الخنزير

محاکمه خوک دقیقاً بوی کم‌ تجربگی و خامی نویسنده‌ی جوانش را می‌دهد.
انگار چند ایده‌ی فلسفی نصفه‌نیمه پیدا کرده و خواسته همه را یک‌جا توی حلق خواننده فرو کند.
شخصیت‌ها هم شخصیت نیستند؛ یک مشت بلندگوی متحرک برای حرف‌های خود نویسنده‌اند.
متن پر از ادا، توضیح اضافه و آب بستن به چیزی است که خیلی زودتر از این‌ها باید تمام می‌شد.
نه آن‌قدر عمیق است که این همه قیافه‌ی روشنفکری بگیرد، نه آن‌قدر داستان دارد که سرگرمت کند.
آخرش

فقط میتونم بگم پشیمونم از شروع کردنش و فقط میخوام سریع تموم بشه! افتضاح آقا افتضاح

از نظرم چیزی جور نیست، از این سادگی کلمات درکی ندارم، و این جملات قصار بی دلیل را که در هر قسمت از کتاب می آیند را دوست ندارم آقای نویسنده! دوست ندارم مرا موعظه کنی جناب !

«گاهی کافی است چیزی را با صدای بسیار بلند بگوییم تا مخاطب آن را بپذیرد. برعکس، اقرار به تردیدها، آن هم وقتی آدم دست به آفرینش می‌زند هرگز برای اوضاع خوب نیست؛ شکافی باز می‌شود و دیگران درباره‌اش قضاوت می‌کنند.»