Status Updates From جستارهایی در اسطوره

اسطوره بین رویا و واقعیت ایستاده بین دو امر خیالی و واقعی، به همین علت درک اسطوره نیازمند پرورش ذهن است. اسطوره بی معنا نیست، بلکه حاصل بخش هایی از فرهنگ است.اساطیر آنقدر در زمان عقب رفتند که هیچ تاریخی به گرد آن ها نمیرسد.

یه چیزایی در مورد دوآلیستی بودن نوشته که حوصله تایپ ندارم ولی عمیقا باور دارم که درسته و متاسفانه نه فقط ما ایرانیا انگار بیشتر آدمای جهان اینجورین، یا سفید سفید و مظلوم یا سیاه سیاه و بد و پلید ، یا باید اینوری باشی یا اونوری (مگه نه بی‌شرفی ،آره؟ آشنا نیست) فکر نمیکنن اون وسط هزاران طیف رنگ وجود داره
و این بده، خیلی بد🚶🏻‍♀️ امیدوارم درست شیم و بدونیم هیچی صفر تا صد نیست.

یکی از نمونه های ازلی که ایرانیان را سخت برمی‌انگیزاند،شهادت و تقدس آن است.اما تنها شهادت یک قهرمان بی گناه و مظلوم کافی نیست،حماسه باید کامل و سوگ آور باشد و بنابراین به یک آدم پلید (مثل افراسیاب یا گرسیوز) نیاز است که موجب شهید شدن قهرمان شده باشد.اگر هم در یک واقعه چنین شخصیتی پیدا نکنیم،آن را می‌آفرینیم یا چنان واقعه را شرح و وفسیر میکنیم تا یک شخصیت دیگر دشمنِ قهرمان جلوه کند

به قول هوسرل علم کارکردی دوگانه دارد، از یک سو کشف میکند و از سوی دیگر می پوشاند (حذف میکند). سوال آن است که این پس زده های علم چه میشوند؟ اینها جذب هنر میشوند، زیرا برعکس علم، که با تخیل سروکار ندارد، هنر (و در وجه تخصصی تر و به قول میلان موندرا، رمان) که با تخیل سروکار دارد، این پس زده های علم را تحویل می گیرد، می پروراند و با توجه به نیازهای روز جامعه و.... ارائه می دهد.