Status Updates From Lijn van wee en wens

Een mens wordt niet zelf-reflecterend denkend geboren. Elke talige mens denkt dat zonder taal nadenken niet mogelijk is. Dat is de beperking van de talige mens. Talige mensen luisteren nog slechts naar woorden, hun lichamen voelen andere lichamen niet meer aan.
Maar op het einde zakt die buitenwereld weer toe. We gleden terug in ons zwijgende zelf van voor de taal.
Hoe een eigen taal tussen de woorden te bedenken?

“Daar languit op je buik, met je handen achter de zachte vouwen van haar oren, op de kalm kloppende ader van hoofd naar hart.”

“De eerste kilometers speelt wandelen zich af tussen voeten en hoofd. Maar dan werkt de schrankende beweging zijn magie. Het tikt vriendelijk je beide hersenhelften beurtelings aan tot alles weer één rustige ademende massa is achter je ogen.”

“Gemis, de luchtloosheid ervan.”