Status Updates From ثانیه هشتاد و ششم

مخم سوت کشید یه جایی از قصه وایسادم که نه می‌تونم به عقب برگردم نه دوست دارم جلو برم
همزمان که امیرارسلان به جانان می‌گه دوست دارم ببرمت یه جا دور از این آدم‌های مسموم، من این ور دارم دعا می‌کنم منم با خودشون ببرن و دیگه اهمیت ندن سر بقیه آدم‌های قصه چی می‌آد

تا اینجا ثانیه رو از سونامی بیشتر دوست دارم.
من فکر می‌کردم امیرارسلان گولدن ریتریور باشه و واقعاً جا خوردم که نیست.

-آدما می‌تونن خیلی بیش‌تر از اون‌جوری که روشون شناخت پیدا کردی کثیف باشن. از هیچ‌کدوم از آدمای دوروبرت با این اطمینان دفاع نکن.

-بودنم توی زندگی تو هم دائمیه. تو اون‌قدر اختیار نداری که بعداز این‌که این معماها حل شد، منو از توی زندگیت حذف‌شده حساب کنی
+مثل بودنت برای طلوع؟
-موندگارم. تو به نوعش کاری نداشته باش.

اون مرده که فرامرز دنبالشه کیه؟
ارسلان کیه که امیرارسلان ازش بدش میاد؟
چرا من حس می کنم تمنا با فرامرزه؟(چرا من توهم توطئه دارم...؟)
کی تو ویلای دماوند بود؟