Status Updates From آیدا در آینه

و بدین گونه بود
که سرود و زیبایی
زمینی را که دیگر از آن انسان نیست
بدرود کرد
گوری ماند و نوحه‌یی.
و انسان
جاودانه پا دربند
به زندان بندگی اندر
بماند...
*
از آنها که با عطر نان گرم و هیاهوی زنگ تفریح بیگانه ماندند
چرا که مجال ایشان در فاصله گهواره و گور بس کوتاه بود،
از فرزندان ترس خورده نومید،
در محله تاریک
یک تن بیدار نیست.

"به یک جمجمه" :)))
مقدمه قبلش قشنگ یه کار می‌کرد پوزخند بزنی و شاید، شاید بگی " ای لاشی ":))
ولی خوب از محبوبای من بود تا این لحظه.

کوه با نخستین سنگ ها آغاز می شود
و انسان با نخستین درد
در من زندانی ستمگری بود
که به آواز زنجیرش خو نمی کرد
من با نخستین نگاه تو آغاز شدم.