Status Updates From In open veld

Woorden zijn in wezen obstakels. Ze dienen om te zeggen wat je denkt of voelt of ziet of vindt, maar blijken steeds weer ontoereikend. Noten hebben dat probleem niet, omdat ze op zich niks willen zeggen. Het is de harmonie of disharmonie waarin ze hun plaats wel of niet vinden, die telt en vertelt. Een zin probeert dat ook maar gaat gebukt onder betekenis. (..)

Mocht iemand gewagen van het mooie Franse woord métier, dan zit de betekenis van dat woord in de kundigheid en de durf waarmee je de omstandigheden organiseert om de ontwikkeling van dat talent mogelijk te maken, niet in het talent zelf.

Straks gaat Pauw weg. Hij heeft Cuba gezien en niks klopte met de overlevering. Van de verhalen die hem ooit zo enthousiast werden verteld heeft hij enkel de vage opzet gezien. Dat maakt het zo wreed. Alles is er: het is een prachtig eiland, met prettige slimme mensen, mensen die er zin in hebben, maar ze mogen niet. Er is zo vermoeiend veel verboden in Cuba.

Een filmster die zich onbekeken waant, heeft vaak iets triests. Slechts gehuld in de slechtzittende jas van het gewone leven, vergeet de ster te stralen. Anderzijds is de toevallige toeschouwer er zo aan gewoon geraakt dat welke houding zo iemand ook aanneemt ze van betekenis moet zijn van voor het verhaal, dat hij die houding meteen gaat lezen en een plek probeert te geven, maar in welk verhaal?

Hij wou zo stilaan de reden kennen waarom hij hier was neergezet. Niet dat hij zich verveelde, verre van. Hij was bezig. Maar hoe kon een mens gaan dromen, als enkel het einde bekend was en niet het begin?

De mogelijkheid scheppen om geheel naar eigen inzicht en wars van dwingende wetten, het leven spelenderwijs een zelfgekozen ritme op te leggen, dat zou een definitie van theater kunnen zijn.