Status Updates From Ο καρπός της ασθενείας μου

Η αρχή της ζωής μας είναι ένας πόθος που δεν απευθύνεται πουθενά, πόθος ορφανός, λυτός και αδηφάγος που μας τρώει. Ποια πειθανάγκη θα μπορούσε στ' αλήθεια να τον στέρεψει; Σελ. 235

Τρίτη μέρα διάσεισης και το βιβλίο γίνεται ολοένα και χειρότερο και πλέον μού είναι αδιαμφισβήτητο πως δεν φταίει το χτυπήμα στο κεφάλι μου αλλά ο συγγραφέας.

Δεν ξέρω αν είναι επειδή έχω ελαφρά διάσειση, αλλά το βιβλίο αυτό δεν βγάζει κανένα λογικό νόημα.

Κάτι μας βρίσκει και χάνεται σαν ηλιαχτίδα, κι αυτή είναι η ιστορία της ανθρώπινης κατάστασης. Είναι ένα θρόισμα - μήπως η τύχη ή η δυστυχία μας; Προσπαθούμε να γραπώσουμε το φως με όσα μέσα διαθέτουμε - αυτές είναι οι σημαντικές δοκιμές της ζωής μας.