Status Updates From Beyoğlu Rapsodisi

Çok şükür yarısına geldim ama ortada hala ne bi cinayet ne bir polisiye var, ipucu bile toplamıyoruz. Bu nasıl polisiye, selim ve arkadaşlarının rakılı beyoğlu hayatı ama gündelik olaylar, ilginç herhangi bir şey olmadı. Beni burada tek etkileyen Sermet ve Katya’nın aşkının doğuşu ve bitişi fakat onda da tutkunun çok hızlı ölüşü yüzünden keyifsiz bi aşk olarak bitti aklımda.

Ek olarak bir cinayet romanı için bile fazla kasvet verdi. Cinayet romanlarında normalde kasvet yanında merak duygusu da cezbedildiği için adrenalinli olur okumak. Ama burda sadece acıma üzüntü duyguları oluşmuş. Aynı Selin ve Katya’nın ilk defa cinayet fotoğraflarına baktıklarında söyledikleri gibi. İnsan dehşete düşmüyor sadece acıma duygusu yaşıyor. Sıkıcı.

Aylardan sonra yeniden elime aldım. Çok vasat ve merak uyandırmayan bir kitap. Öylesine yazılmış gibi. Henüz olaylar başlamadı bile. Milim bile ilerlemiyor sayfalar geçse de. Karakterler şöyleydi böyleydi diye anlatılıyor, beyoğlu sokakları tanıtılıyor ama olay yok henüz. Cinayet varsa ( ki daha oraya gelemedik) bile onunla ilgili ipucu nile gelmedi. Ne fotoğraf sergisiymiş ya yetti.