Status Updates From جایی دیگر

تظاهر به خوشبختی دردناک‌تر از تحمل بدبختی بود.

ملک‌آذر گفت: «دنیای بیرون یک اقیانوس تاریک است. ما در وسط این دریای سیاه-شکر خدا- در یک جزیره‌ی روشن نشسته‌ایم و کاری به آنچه در اطرافمان می‌گذرد نداریم. ما هنوز خودمان هستیم.»

برای هر وضعیت نقابی مخصوص داشت و نمی‌شد فهمید زیر آن نقاب‌ها به چه فکر می‌کند و احساسات واقعی‌اش از چه نوعی‌ست. حتا نمی‌شد گفت که خوشبخت یا بدبخت است.

«ای درخت، تو بر خلاف قانون باغ رفتار کرده‌ای و سزاوار مرگی.»

دو سال، در زندگی ما که روزها را می‌شمردیم و خوشبختی‌های کوچک را ذره‌ذره اندازه می‌زدیم، به درازای عمر‌ نوح بود.

انگار در مکثی خالی میان دو دقیقه ی پرهیاهو نشسته ام.

کتاب فارسی کاغذی برایم غنیمت است. کلمه‌ها را بادقت‌تر از قبل می‌خوانم و تا بتوانم کند پیش می‌روم."جایی دیگر" را از جیم قرض گرفته‌ام. شب‌ها قبل از خواب، با کلمات گلی ترقی،چراغ ‌قوه‌ی کوچک و یک فنجان دمنوش حاوی ملاتونین می‌نشینم روی بالکن و ده دوازده صفحه پیش می‌روم.امشب امینه خانم، رسیده به پاریس و دلش برای بچه‌هایش تنگ است.فرانک خانم هم دلش نازک‌‌تر از قبل،امینه خانم را بهانه کرد و اشک از همه‌ی صورتش بیرون پاشید.