Status Updates From Bramy swiatlosci. Tom 2

Na przestrzeni jakichś maksymalnie 50 stron mieliśmy już dwie praktycznie deus ex machiny, najpierw jakaś ropuchobaba a potem wielki wąż, których imion nie jestem w stanie zapamiętać przez przesyt nowych informacji. Co tu się dzieje?

Ale jaguar piorący własną skórę, żeby zmyć z niej czas jest w sumie fajny.

Drugi raz dostajemy prawie identyczny opis Tezcatlipoca, a minęło jakieś 100 stron

Wspinaczka po sliskiej skale z koniem (nadal nie jestem sobie tego wyobrazić, ale słowami Daimona: to nie byle koń, tylko pieprzony rumak parasim!), deus ex machina w postaci latających szamanów i śpiewających palm ratujących owego konia, Daimon po raz kolejny prawie-że-umiera. Absurd goni absurd, tylko jeszcze nie wiem, gdzie się zapędzą.