Status Updates From Xavras Wyżryn i inne fikcje...

Drugie opowiadanie "Sprawa Rudyka Z" trochę zmiotło mnie z planszy... nie spodziewalam się, że zaledwie 20 stron może postawić tyle moralnych pytań o sprawiedliwość i odpowiedzialność, albo raczej współodpowiedzialność i współtożsamość.

Gdy np. oskarżamy i sądzimy przestępcę parę lat po zbrodni to czy sądzimy faktycznego przestępcę? Czy jest to ta sama osoba, która powinna byc odpowiedzialna za czyny?

Trochę poruszane są tutaj kwestie moralne, i stawiamy sobie pytania: dlaczego? Ale odpowiedzi jak na razie nie dostajemy
Ciekawa była kwestia poruszona o prawdzie i kłamstwie

Mieszane mam odczucia

Osoba odpowiedzialna za skład powinna zostać zwolniona

Zakończenie poszło w zupełnie innym kierunku, niż oczekiwałem, ale fajnie. Ta ostatnia część była nieco mniej filozoficzna, ale i tu było dość interesujących take'ów na to i wówto.

===== koniec =====

Teraz już wiem. To rzeczywiście całkiem trudna lektura, ale warto. Jak do teraz to jest to taki dosyć, jak to pedzieć, surowy i prawdziwy esej refleksyjny na temat nie tylko wojny i jej usprawiedliwieniach. Zaś mam parę cytatów.

"Już rozumiem: wojna to zwierzę. To jest żywy organiym, pasożyt na ciele narodów; on rośnie z polityki, ekonomii, religii, strachu, z wszystkiego; wszystko pożera, a wydala śmierć i zniszczenie." ss. 12-13
"Wszak to już ósmy rok wojnz. Rośnie tu całe pokolenie, dla którego pokój jest stanem nienaturalnym. A nawet ci, którzy dobrze go pamiętają - oni też inni." s. 13
O zwycięstwie, s.28

===== Xavras Wyżryn =====
Nie wiem, czy to rzeczywiście trudne, czy po prostu dziś nie był dzień dobry do czytania, ale jakoś tak trudno. Trudno, ale ciekawie. Bardzo fajne opisania różnych aspektów wojny itp. Później se przypomnę i zapiszę.

„Przyjaciel prawdy. Dialog idei” czyli 3 opowiadanie skończone. Chyba najtrudniejsze a jednocześnie najciekawsze i najbardziej zapadające w pamięć.

Skończone główne opowiadanie czyli tytułowy Xavras. W dużej mierze starcie dwóch całkowicie odmiennych perspektyw na tą samą sprawę. Zadająca pytanie jaka jest granica między terroryzmem a walką o wolność, jak wygląda wojna z różnych perspektyw, o tym że historie piszą zwycięzcy i to tylko punkt widzenia.

Bałem się pióra pana Dukaja, całkowicie niepotrzebnie, czyta się to bardzo naturalnie i płynnie, przyjemnie