Status Updates From Dangerous Men and Adventuro...

I basically skipped everything to read Laura Kinsale's Androgynous Reader essay and I really loved it. It rings far truer to me than simply identifying with the heroine in every novel. 10/10

"Why has the immenst popularity of romances endured? They're fiction. They're fantasy. They're fun."
Amen.
Dzięki Sandro Brown, że nie wchodzisz w defensywne tony, wzruszasz ramionami na krytykę i stwierdzasz, że to serio nie jest tak głębokie.
Chociaż padła typowa odpowiedź na krytykę, że omg a komu to szkodzi. Nikomu, krytyka i analiza literatury nie na tym polega tej.

Trochę przewracam oczami na traktowanie kobiet i mężczyzn jak totalnie sobie obce gatunki (a porównywanie próby porozumienia do między innymi relacji katolików i protestantów w Irlandi uważam za nelie na miejscu), ale też znalazłam sporo ciekawostek u Judith Arnold. Moją ulubioną jest diss na literaturę męską, gdzie ceni(ło?)się kobietę ze względu na to jaka jest (piękna, matka, kochanka), a nie co robi.

Czytamy dalej! Penelope Williamson ma sporo ciekawych spostrzeżeń, nie robi fikołków logicznych, że och, dlaczego romanse są krytykowane (by women for women - kinda obvious), zauważa, że sporo typowych motywów romansu wynika po prostu z historycznych ról płciowych, które tenże nieco odwraca, jak to, że to ostatecznie bohaterka decyduje, czy Fabia chce, i dlaczego ten Fabio MUSI MIEĆ TĘ JEDNĄ i nie chce żadnej innej.

Ostatni update na dziś. Wszystkie autorki, które postanawiają bronić jakiegoś aspektu romansu krytykowanego przez krytyków (wiem, wiem), jakoś średnio to robią i wypada bardzo defensywnie. Również Doreen Owens Malek bardziej wymysla historie niż fakty i zakopuje się głęboko w mitologii i nie chce przyznać, że bohaterki to dziewice bo chrześcijańskie wartości są wciąż bardzo domyślne.

Is political correctness with us in the room now, Jayne Ann Krentz? xD