Status Updates From Les Nourritures terrestres:...

Remarque générale: usage important de l’énumération. Alternance de la narration des idées et des énumérations quelque fois matérielle

Le livre est en lui-même expérimental, je me trompe ? Il y a la recherche de quelque chose, sans vraiment saisir quoi que ce soit

"O earth! so excessively old and so young, if you knew, if you only knew the bitter-sweet taste, the delicious taste of man's brief life!
If you only knew, eternal Idea of Phenomena, the value bestowed upon each moment by the near expectation of death!"

من هستم؛اما می خواهم علت وجودی خویش را بیابم.می خواهم بدانم برای چه زنده ام .

آه!چه کارها که هرگز نکردیم و می توانستیم بکنیم…این زبان حال بسیاری از مردم در لحظه ترک حیات است.چه کارهایی که می بایست بکنیم و هرگز نکردیم!برای اینکه به ملاحظاتی پایبند بودیم،فرصتی مناسب را انتظار می کشیدیم،تنبلی می کردیم و…

اما درباره ماهیت حسرت ها و پشیمانی های من در اشتباهید.حسرت«کارهای ناکرده»است که زجرم می دهد،حسرت کارهایی که در دوران جوانی می توانستم بکنم،می بایست بکنم اما موازین اخلاقی شما نگذاشت.

گمان می کنم که در اینجا،مانند همه جا،جملات مارا می فریبند زیرا زبان،منطقی بیش از انچه در زندگی وجود دارد بر ما تحمیل می کند.و گرانبهاترین چیز در وجود ما ان است که در بیان نمی گنجد.

«خود را بشناس».این اصل اخلاقی به همان اندازه که زشت است زیان اور نیز هست.کسی که به بررسی خود می پردازد،مانع تحول خویش می شود.کرم پیله ای که در پی«شناسایی کامل»خود باشد،هرگز پروانه نخواهد شد.

اگر نمی دانستیم که کرم پیله دقیقا همان پروانه است،رابطه ای_هرچه باشد_میان ان دو به تصور کدام تکامل گرایی در می آمد؟درحالی که رابطه فرزندی ناممکن می نماید،میان انها همانندی برقرار است.

اما پیش از آنکه دست به کاری بزنم،نیازمند آنم که بدانم برای چه در این کره خاکی هستم،ایا خدا وجود دارد و ایا ما را می بیند؟چون در این صورت ضرورت دارد که ب. من هم نظر کند؛من پیش از هرچیز نیازمند آنم که بدانم آیا…

پاره ای از «مسائلی»که مایه اضطراب و نگرانی ما هستند،البته نه اینکه بی اهمیت باشند،اما کاملا حل ناشدنی امد-و عزم خود را تا حل انها به تعلیق دراوردن،حماقت است.پس بهتر است از آنها بگذریم.

پاره ای از «مسائلی»که مایه اضطراب و نگرانی ما هستند،البته نه اینکه بی اهمیت باشند،اما کاملا حل ناشدنی امد-و عزم خود را تا حل انها به تعلیق دراوردن،حماقت است.پس بهتر است از آنها بگذریم.

آن چنان که خداوند برای روحم دیگر وجودی ملموس نیست و باروی گرداندن از«افریدگار»به خاطر آفریننده،روحم از زیستن در ابدیّت باز می ایستد و تملک ملکوت الهی را از دست می دهد.

اما اکنون دریافته ام که خداوندی که به رغم این جهان فانی جاودانی است،در اشیا حضور ندارد بلکه در عشق است که حضور دارد.و اینک می توانم ابدیت ارام را در لحظه ببینم و از ان لذت ببرم.

ای جان ناپایدار،شتاب کن!بدان که زیباترین گل زودتر از همه پژمرده خواهد شد.زود خم شو و عطرش را ببوی.گل جاودانی عطری ندارد.