Status Updates From البؤساء: كوزيت

جرات نمی‌کنم برم فصل بعدی. تن و بدنم می‌لرزه. فاضلاب پاریس، ژان‌والژان، ماریوس، ژاور و ژیلنرمان تن و بدنم رو می‌لرزونن.

اگه ژان‌والژان زن بود و اگه من مرد بودم، صبح تا شب جلوی پاهاش زانو می‌زدم. اگه ماریوس زن بود و من مرد بودم، لحظه‌ای دستش رو رها نمی‌کردم. توصیف احساساتم در کلمات نمی‌گنجه.

"به فکر خود نبود. به فکر ماریوس هم نبود. به فکر کوزت بود."
:))))))))))))))))))
ولم کنین.

به خداوندیِ خدا، من بزرگ‌منش‌تر و قلبی دست‌نیافتنی‌تر از ژان‌والژان ندیدم. ای کاش یکی بار سنگین قلب این مرد رو به دوش بکشه. ای کاش یکی قدر تنهایی‌ها و زجر‌هایی که کشیده رو بدونه. ای خیدااااای من. دیوانه شدم.

به قول تئودور توی آلوین و سنجاب‌ها: کورفراک، نابودم کردی. نابود.

برای اینکه داغ دلم رو تازه کنم، هِی می‌رم از صفحه‌های پیشین باز می‌خونم تا طول بکشه. از پایانش می‌ترسم‌. از اشک و گریه و تاب نداشتن می‌ترسم.