Jaap Kamies > Recent Status Updates

Ik besef nu dat het genre historische roman een speciaal plekje in mijn hart heeft. Tot dusver erg interessant en fijn leesbaar. Minder, veel minder, clichématige, soms storende Franse leenwoorden dan Japin, die met recht de meester van de Historische roman wordt genoemd. Wat dansende zinnen betreft, komt Van Aken akelig dicht in de buurt.

Wanneer je doet alsof je dementerend bent: 'Vuile gaat stak ik in de wasmachien. Afradertje. Maakt een hels lawaai dat vervolgens wordt overtroffen door een snerp gekeel van je eegade die het porseleinen eetservies van haar ouders naar de klingelklangel ziet gaan in een wasprogramma voor katoenen hemden.'

Rijneveld flirt, bewust of onbewust, met de Tzumprijs. Ik ben best bereid om de woorden te tellen.

Erg lang heb ik erover gedaan om verder te lezen in dit boek. Na iets meer dan 40 pagina's vond ik het vooral een verwarrend verhaal, stug en onbeeldend (als dat een woord is) geschreven. Wat ik mooi en geniaal vind is dit: hoe verder je komt in het boek, hoe meer je te weten komt over het verhaal, het verleden. En daar parallel aan wordt de schrijfstijl zintuigelijker en bloemiger. Prachtig en pijnlijk, dat wel.

De spanning is om te snijden. Al moet ik zeggen dat de charmeurs in 1934 niet zoveel kwaliteit hadden als tegenwoordig. Een half boek verder en nog altijd is de hand van Ina onberoerd, laat staan een zoen ..

"Welke achterlijke idioot heeft het in de hersens van mensen zitten stampen dat ze eerst van zichzelf moeten houden voordat ze iemand anders lief kunnen hebben? Het is de meest belachelijke, de meest domme, de meest wrede wet ever en ze regeert de twintigste (wmb ook de 21e) eeuw."

"Ik weet op dat moment dat we elkaar zullen gaan beminnen. En hij begint het te vermoeden." Bij elke minnaar wordt het interessanter. In eerste instantie vond ik het matig, nu vind ik het goed, wie weet welke waardering het aan het eind krijgt.