Cyriel > Recent Status Updates

Hartstikke leuk al die boeken die ik lees, maar er gaat toch niets boven Voskuil!

“‘Als je een proefschrift schrijft, ben je een zak, en als je geen proefschrift schrijft […], dan deugt het ook niet.’
‘Wat moet je dan doen?’
‘Ja, wat moet je dan doen…’ Hij dacht na. ‘Gewoon jezelf zijn, denk ik. Als iemand zichzelf is, dan vind ik alles goed – bijna alles.’”

“His destiny was to be elusive of social or religious orders. […] He was destined to learn his own wisdom apart from others or to learn the wisdom of others himself wandering among the snares of the world.”

Aanrader!

Later she remembered all the hours of the afternoon as happy—one of those uneventful times that seem at the moment only a link between past and future pleasure but turn out to have been the pleasure itself.

‘De pest is dat de mens het in zijn hoofd heeft gehaald dat hij gelukkiger wordt als hij het eigenlijke werk door machines laat doen. Dat wordt zijn ondergang.’

Die uitspraak deed hij in ‘79, en lijkt me nu nog juister dan toen al.

“Een bezeten leven, waarin een mens geen tijd krijgt om te beseffen dat het onzin is, dat is het mooiste, dacht hij toen hij in bed lag, op het punt inslapen.”

Eigenlijk bevat Voskuils Het Bureau genoeg sterke citaten om wel elke dag een update te plaatsen hier.

Dit is de beste manier om weer te aarden in onze prachtige cultuur na een maand Azië.
Voskuil is een volksheld en mag best beschouwd worden als het beste wat de Nederlandse literatuur overkomen is.

‘Nou, ik niet,’ zei Maarten. ‘Bovendien, al dat gelul van ons over moed en onrecht. Als het erop aankomt doen we toch geen bliksem. Dan kun je beter meteen niets doen.’ Hij glimlachte plotseling, een beetje schuldbewust. ‘Ik ben gewoon lui. Ik heb genoeg van al dat getheoretiseer.’

‘We krijgen veel te weinig eiwitten.’

‘Wat zit jij toch al maar te leuteren over eiwitten’, […], ‘Thuis krijg je het hele jaar eiwitten. Dacht je dat er een Fransman is die over eiwitten zit te sabbelen als hij wijn kan kopen?’

‘Wat Onze Lieve Heer heeft voor gehad toen hij de vrouw schiep, gaat mijn verstand te boven,’ verzuchtte Beerta.
‘Er zijn ook andere.’
‘Dat is dan maar gelukkig,’ […] ‘Als ik niet zo’n laag I.Q. had, zou ik van deze allang gek geworden zijn.’

Dit wordt een lange doch boeiende lectuur.

Dit is geweldig.

Tijd om mijn beperkte kennis te verrijken.
Als ik ga blijven wachten tot ik eindelijk eens goed Grieks leer om dit te gaan lezen, komt het er nooit van.

We beginnen aan de Dosto-deepcuts.

Ik zal het ondenkbare doen: ik ga dit boekje uitlezen en zal dan mijn lijst van Currently Reading leegmaken.

Ik voer strijd met deze tekst. De kenningen die de oude IJslanders bedachten zijn een ware puzzel. Maar ik ben strijdvaardig, de vloed van de heuvel der vreugde van Mijmeraars vriend zal van mij geen oogst van de zwanen van het zweet maken.

Hier weer mee door na lange pauze. Ik stort me even op de Russische literatuur, die een eindeloze bron van schoonheid is.

- Is ze mooi? - N…nee, dat kan ik niet zeggen. - Waarom wilt u ons er dan in ‘s hemelsnaam heen hebben? - U hebt altijd een grapje klaar… Ze zal een fles champagne voor ons opentrekken. - Aha! Hier toont zich meteen de practicus.

Deze vertaling is van de hand van Karel van het Reve, die ook erg mooi vertaalt.

Dit is een vertaling naar het Nederlands van de Engelse vertaling uit het Koreaans???

Wat konden Britse vrouwen uit de eerste helft van de negentiende eeuw toch bijzonder mooi overweg met de Engelse taal.

“Het verbod van de boom der kennis te eten komt bij het beschouwen van historische gebeurtenissen het duidelijkst aan het licht. Enkel en alleen de onbewust uitgevoerde activiteit draagt vrucht en de mens die een rol speelt in de historische gebeurtenis begrijpt de betekenis ervan nooit. Indien hij die probeert te begrijpen wordt hij door onvruchtbaarheid getroffen.”

*adel