Paris > Recent Status Updates

وسط خوندنش درحالی‌که سرم داغ شده بود یاد فرخنده افتادم. دختر ۲۷ ساله‌ای که چند سال پیش زیر مشت و لگد مردان افغانستانی جون داد بعدش هم جسدش رو آتیش زدن. در حال حاضر از آدم‌ها بیزارم. از همه‌شون، از همه‌مون.

بعد از یک وقفه‌ی طولانی برگردیم سراغ یار قدیمی.

در نتیجه توجه می‌کنید، موسیو، که این اوضاع هراس‌ناک در معدن بوریناژ را مسئولان یا سرمایه‌گذاران به وجود نیاورده‌اند. کار خداست که رگه‌های زغال ما را در جاهای بد و دشوار قرار داده، تقصیر را باید گردن خدا بیندازیم.

این روزا که فکرم خیلی درگیره، موقع درس‌خوندن، غذا خوردن حتی فیلم نگاه کردن همزمان دارم به یک موضوع خاص فکر میکنم فقط این کتاب و تولستوی‌ میتونه ذهنم رو از همه چیز آزاد کنه و منو ببره به یک صحنه‌ی نبرد تو سال ۱۸۰۵، انگار که تمام عمرم اونجا بودم.

با خوندن هر خطش عذاب وجدانه که تزریق میشه تو وجودم که تو این سه سال تو دانشکده پزشکی هیچ نکردم:" کاش متحول شم.

چقدر فوق‌العاده است که بتوانی به یکی نامه بنویسی! احساس رساندن افکارت به گوش یک فرد دیگر، این که پشت میزت بنشینی و قلم برداری، این که افکارت را به شکل کلمات بیان کنی، این‌ها واقعا شگفت‌آورند.

مثل یه ساندویچ خوشمزه که سعی میکنی با تک‌تک گیرنده های چشایی‌ت، نهایت لذت رو از چاشنی و طعمش ببری با خوندن هر ورق از کتاب همه‌ی حواسمو جمع میکنم که مبادا ذره‌ای لذت خوندن خط‌به‌خطش رو از دست بدم^^

پسر این کتاب واقعا داره نفسمو میگیره💀

از اونجا که امتحانا حضوری شد من سریعتر تمومش کنم که قطعا چمدونم جای این کتاب گنده رو نداره🥶

اوکی من خیلی سعی کردم فعلا قضاوت نکنم و اجازه بدم کتاب جلو بره ولی واقعا وات دِ هل؟تا اینجا که پوینت اصلی کتاب رو نفهمیدم چی بود. فقط دارم مقاومت میکنم که نیمه‌تمام رهاش نکنم🚶‍♀️

کتاب های داستایوفسکی رو وقتی شروع کردید، تخت‌گاز تا آخرش برید وگرنه مثل من مجبور میشید هر یک پاراگراف برگردید عقب تا بفهمید گاوریا آردالیونیچ، آردالیون الکسانداروویچ و... که بود و چه کرد؟🤓

بالاخره تموم شد. فیلمش رو میبینم بعد براش ریویو می‌نویسم.

هیچ چیز تو این کتاب اونجوری که من میخوام پیش نمیره🤐

ممنون میشم اگه این کتاب کمی هم از عشق صحبت کنه😏

اینجا جاییه که من خوندن این کتاب رو متوقف میکنم. خیلی سعی کردم ادامه بدم ولی جذابیتی برام نداشت. داستان‌های کتاب طوری بود که انگار یه نفر اتفاقات روزه‌مره‌شو تو دفتر نوشته خب فکر کنم زندگی‌های خودمون اونقدر عادی هست که ترجیح بدم وقتی داستانی می‌خونم کمی هیجان داشته باشه😏 البته من آدم داستان کوتاه نیستم و از همون اول شروع کردنش اشتباه بود🤚

از اینکه اون اوایل وا ندادم و مقاومت کردم تا به این قسمت های جذاب برسم، خوشحالم.

من با این فصل‌های کتاب اشک ریختم😭

سوالم اینه که کسی هم زنده میمونه تو این کتاب؟ همه مردن که😐

داستان داره جذاب تر میشه و درضمن لعنت به جنگ😑

برخلاف تصوراتم دارم از این کتاب بیشتر از برادران کارامازوف لذت میبرم.

عجیبه ولی از اسکارلت خوشم نمیاد😐 از این حجم از حماقت و خیره‌سریش حرصم میگیره.

فقط بگم که من شیفته‌ی قلم این مرد هستم.

وقتی حرص داری و میدونی از ۲۶ مهر تا آخر بهمن امتحان داری و باید الان از فرصت پیش اومده نهایت استفاده رو بکنی:
خوندن همزمان عقل و احساس، بربادرفته و ابله



پ.ن: منتظر اوردوز من باشید.