El Rayo > Recent Status Updates

چقد شخصیت‌سازی کتاب زیباست.
الان یه سکانس داشتیم که گرالت صدای شکستن شیشه شنید و به این فکر کرد که این شکستن شیشه مربا بود. چونکه وقتی با ینیفر زندگی میکرد و اون عصبانی میشد شیشه مربا پرت میکرد سمتش.
هم ذوق کردم که با هم زندگی میکردن
هم کرکتر ینیفر بیشتر شناخته شد: مهارتی در ساخت مربا نداشت و روزهایی خیلی از گرالت عصبانی میشد.

اینا چرا دارن قرار دعوا میذارن سر گرفتن ینیفر🤣🤣🤣
چه ایگوهایی پسر. چه ایگوهایی.🤣

خجالت میکشم اعلام کنم
ولی ینیفر جدی جدی تایپمه. هی به تیکه‌های ینیفر میرسه گیگل میکنم.
حالا میفهمم خواهرم میگفت وقتی برای کرکترای کتابش ذوق میکرد.

چقد رابطه ینیفر و گرالت رو دوست دارم.
نسخه‌ای از من رو پنجه پاهاش منتظر ایستاده و دلش میخواد ببینه ینیفر و گرالت برگردن به هم و happily ever after

داستان دوم، پیتر، به اندازه داستان اول در قلبم رسوخ نکرد. مخصوصا بخاطر اینکه پیتر درنهایت مذهبی شد. اما خیلی چیزهای زیادی بهم یاد داد.
همچنان کتاب رو شدیدا توصیه میکنم.

همین الان این کتاب رو اضافه کردم فقط برای اینکه بگم اگر سریالی از این کتاب قرار شد ساخته بشه، بهترین بازیگر برای مارال، سیدنی سویینیه.
هویتش در یک جفت پستان خلاصه میشه و به شدت پیک می.

داستان اول، لایورا، واقعا قلبم رو لمس کرد. با امید اینکه من هم روزی پا جای پای لائورا بذارم ادامه خواهم داد.
پنج ستاره‌ی قاطع. نویسنده یه روانشناسه و حرفه اصلیش نویسندگی نیست. ولی روایت داستان بی‌نقص بود. درنتیجه جا داره مجددا بگم خاااک بر سر محمود دولت‌ابادی.

داستان اول تمام.
یکی از بهترین چیزایی بود که تاحالا خوندم.
خیلی ازش یاد گرفتم و خیلی برام ارزشمند بود.

امروز رفته بودم کتابفروشی.
دیدم چقدر عمر من کوتاهه و چقدر کتاب برای خوندن وجود داره.
چقدر غمم گرفت که چه روزهایی رو توی مترو درحال گوش کردن به این اشغال سپری کردم.
غصه‌ام گرفت.
برای فرهنگ و ادبیاتی که این! تبدیل شده به اثر فاخرش غصه‌ام گرفت.
شاید باید یاد بگیرم بذارم یه سری چیزها تو زندگی ناتمام بمونن.
کلی گریه کردم چون فهمیدم جز کلیدر، چیزای زیاد دیگری هم تو زندگی شخصیم هست که باید بپذیرم قراره ناتمام بمونن.

یه ویژگی خیلی پررنگ توی این کتاب هست که به‌شدتتتت نفرت‌برانگیزه. اون هم اینکه صرفا و صرررفا چونکه کسی "پول داره" ادم بدیه.
شما ادم خوب پولدار تو طرز تفکر اینها نمیبینید. کلا فی‌الذات تا یه کرکتری دوقرون پول داره -> شرور
از جلد اول تاحالا هم برای شرور نشون دادن یسری از کرکترها صرفا وصرررفا ویژگی "پول داشتن" نمایش داده شده.
قشنگ محتوای کتاب اینه که: فقر و بدبختی و بیسوادی آیین ماست و ما باید فرهنگمونو حفظ کنیم.

چقد همشون حقیر و چندشن
هم غدیر هم عباسجان(جان و کوفت. جان و زهرمار.) هم کربلایی خداداد.

به‌نظر نویسنده صرفا چونکه کسی لباس محلی نپوشیده، ادم خیانتکار و پستیه.
یادم به یه استادی(حیف کلمه استاد) که داشتم افتاد. طرف چندین سال تو دانشگاه رتبه ۴ دنیا درس خونده بود بعد برگشته بود ایران میگفت ایرانی‌های اونجا ادمای خوبی نیستن و غرب‌زده هستن. ناراحت بود که چرا طرف با لباس سنتی کردی نمیره تو دانشگاه.
اینم همون حکایته. بابا خب طرف نظامیه معلومه که لباس نظامی میپوشه.

چقد کتاب خوبیه. موضوعش برام دغدغه‌ست. امیدوارم به پروسه تراپی خودم کمک کنه.
یه نفس تازه‌ای بگیرم وسط این کتاب شر و وری که دارم میخونم(اره کلیدر رو میگم)

واسه سر گل‌محمد ۶۰هزار تومن جایزه گذاشتن.
من دیروز تو خیابون گشنم شد از دکه کیک وانیلی نظری رو خریدم ۸۵ هزار تومن

بچه که بودم تو کتاب مطالعات اجتماعی مدرسه خونده بودم که ساختار عدالت ایران اینه که اول میبرن پیش پیر محله، اگر کارشون راه نیفتاد میرن شورای حل اختلاف روستا مثلا و اگر بازم حل نشد میرفت مراحل بالاتر. اون موقع خیلی برام عجیب بود اینجور بودم که این چه بساط مسخره‌ایه.
الان توی کلیدر دارم ریشه اون رو میبینم. گل‌محمد مثلا میگه که من میخوام عدالت خودمو اجرا کنم
و الان اون ساختار خداروشکر دیگه وجود نداره. یا حداقل من ندیدم.

گل‌محمد کاملا عدالتِ انتخابیه. فقط اونایی که گل‌محمد قبول داره باید عدالت براشون اجرا شه.
ولی خودمونیما. این خیلی چیزا نشون میده که برای مردم اون زمان دقیقا اون حس بی‌عدالتی کجا بوده. چه اتفاقی افتاده بوده که معتقد بودن که بابت این مسئله بهشون ظلم شده. و حس کردن باید از بیخ و بن بکوبن از نو بسازن.(خاک تو سرشون)

جلد هفت تمام شد.
پایان جلد هفت زیبا نوشته شده بود. کاری به عقاید و مفهوم و محتوا ندارم. اونا همون گند قبلیه. صرفا ذات نگارش و توصیفات واقعا خوب بود.

بلقیس نمادی از اینه که یه مادر تو ذهن تیپیکال مرد سنتی چطوره.
فقط وجود داره که همینطوری صرفا چونکه زاییده قلبش اب بشه و دلش بسوزه و "فقط" به موقعش شیون کنه. ۶تا کتاب رو خوندم کسی دلش به حال شیرو نسوخت. الان محمود احساس نیاز کرد مادر رو یکم مقدس نشون بده، گفت خب این چپتر رو میذارم بلقیس شیون کنه. پیوستگی و ساختار هم کشک.

تا اینجا که من خوندم فهمیدم مردم اونجا تمام چیزی که میخواستن تو زندگیشون یه دیکتاتور بود. یه خدا. یه ناجی. حتی اگر ناجیه عن باشه. ولی میخواستن اون ناجی عن جلوی چشماشون باشه. اینا گل‌محمد رو به عنوان ناجی خودشون گذاشتن اونجا و میخوان بهشون زور بگه و زور گفتنش رو بپرستن. از خودشون تفکر ندارن. وگرنه که گل‌محمد هنوز یه زورگوئه که واسه مجازات کردن یه بدبختی، نامزد اون بدبخت رو به عقد داداش خودش دراورد.
یه کثافتِ چندش‌آور.

من دارم نسخه‌ی صوتی فیدیبو رو گوش میدم.
یه تیگه از این جلد شیش، یه کرکتری داره حرف میزنه میگه ما مردم بدردبخور زیاد داریم. مثلا دکتر فلانی که بقیه هم خوش ندارن اسمش رو بشنون.
حالا دکتر فلانی کیه؟ منم نمیدونم! چون توی نسخه صوتی روی اسمش بوق گذاشتن :)))))
دیگه من هیچی نگم بهتره. همین روایت عمق بحران ماجرا رو نشون میده =)

جلد شیشم تو یه لیگ جدیدی اشغاله.
نصفشو خوندم الان و فقط دیالوگ‌های تکراری. دیالوگ‌های بیخود. بی‌معنا. کرکتر‌ها هیچ فرقی با هم ندارن. دست رو دیالوگ رندوم بذاری هر کرکتر رندومی تو داستان اون حرفو زده باشه مشکلی پیش نمیاد.همه هم دارن میگن افرین به گل‌محمد. حالا گل محمد تاحالا چکار کرده که افرین داره؟ الله اعلم.
با ۳۶۸۲۹۲۹۱۲۷۳۷بار گفتن "گل‌محمدِ قهرمان" تو ذهن خواننده یه کرکتر قهرمان نخواهی ساخت. بیسیک‌ترین اصل نویسندگی.

کتاب پنجم تمام شد
تازه یه‌ذره بحث‌ها داره جدی میشه
البته سوتفاهم نشه. تمام ایرادات پیشین که گفتم هنوز به کتاب وارده.

من تو اپدیت قبلی گفتم به‌نظرم غدیر و نادلی باید از کمدشون بیان بیرون و با هم ازدواج کنن.

حالا ملت میان میگن: "ببین محمود حتی سختی‌های همجنسگراهای ایلیاتی رو هم توی این کتاب به تصویر کشیده که چون نمیتونن با دوست‌پسرشون باشن سرکوب‌شدنشون به صورت خشم خودش رو نشون میده😞"
نه اقا جان. محمود کاری نکرده‌. کتاب، کتابِ بیخودیه.

به‌نظرم غدیر و نادلی باید از کمدشون بیان بیرون و با هم ازدواج کنن.
وگرنه اینکه نادلی میگه من از زنها متنفرم و من باید زنی رو به تمکین خود دربیارم و شلاقش بزنم و دلم میخواست با غدیر تا اخر عمرم زندگی میکردم، هیچ توجیه دیگری نداره.

یه ادم علائمی از عقل نشون داد همونم کمونسیت از اب دراومد.
یکی از یکی بدتر.

کتاب چهارم هم تمام شد.
گل‌محمد هیچی جز یه قاتل عقده‌ای نیست.
یه جو اخلاق خوب تو وجودش من نمیبینم. حتی نمیتونم بگم شاید بدبخت اختلال دوقطبی چیزی داره‌، چونکه هیچ علائمیشو نداره‌. فقط خیلی شرخرانه میره پسرخاله‌شو میکشه و بعدشم میگه اخی، خاله‌مو ناراحت کردم.
خو تو گوه خوردی مرتیکه.
اهالی محل هم که به شیروی بدبخت سر فرارش بیشتر واکنش بد نشون دادن نسبت به الان که گل‌محمد جلوی چشماشون ادم کشت. حالم به هم خورد.

بدجور از دعوای شیرو و ماه‌درویش شرم نیابتی گرفتم.

همه خان‌محمد و بیگ‌محمد و گل‌محمد و ...
به قول ترامپ ممد سامتینگ.
البته در این کتاب سامتینگ ممد.

کتاب سوم تمام شد
واقعا هیچ پوینتی نداشت کتاب سوم
من یه تسبیح بگیرم دستم وایسم سر یه کوچه تو یه محله نزدیک بازار همین دراماها رو خواهم شنید. نه کرکتر جالبی و نه پلات خوبی.

الان یه سکانس طولانی از قمار زدن اینا خوندم.
چیزی که بهم یاد داد این بود که واقعا چقد اون دوران سر چیزای بیخودی کسونه‌واویلا بازی درمیوردن.
محمود یه جوووری زور زده این تیکه رو بد نشون بده که سرسوزن این زحمت رو برای بد نشون دادن دزدی‌های قبیله کل‌میشی میکشید کتابش انقد بد نمیشد.