La Rayo’s Reviews > کلیدر: دوره ۱۰ جلدی > Status Update

چقد همشون حقیر و چندشن
هم غدیر هم عباسجان(جان و کوفت. جان و زهرمار.) هم کربلایی خداداد.

به‌نظر نویسنده صرفا چونکه کسی لباس محلی نپوشیده، ادم خیانتکار و پستیه.
یادم به یه استادی(حیف کلمه استاد) که داشتم افتاد. طرف چندین سال تو دانشگاه رتبه ۴ دنیا درس خونده بود بعد برگشته بود ایران میگفت ایرانی‌های اونجا ادمای خوبی نیستن و غرب‌زده هستن. ناراحت بود که چرا طرف با لباس سنتی کردی نمیره تو دانشگاه.
اینم همون حکایته. بابا خب طرف نظامیه معلومه که لباس نظامی میپوشه.

واسه سر گل‌محمد ۶۰هزار تومن جایزه گذاشتن.
من دیروز تو خیابون گشنم شد از دکه کیک وانیلی نظری رو خریدم ۸۵ هزار تومن

بچه که بودم تو کتاب مطالعات اجتماعی مدرسه خونده بودم که ساختار عدالت ایران اینه که اول میبرن پیش پیر محله، اگر کارشون راه نیفتاد میرن شورای حل اختلاف روستا مثلا و اگر بازم حل نشد میرفت مراحل بالاتر. اون موقع خیلی برام عجیب بود اینجور بودم که این چه بساط مسخره‌ایه.
الان توی کلیدر دارم ریشه اون رو میبینم. گل‌محمد مثلا میگه که من میخوام عدالت خودمو اجرا کنم
و الان اون ساختار خداروشکر دیگه وجود نداره. یا حداقل من ندیدم.

گل‌محمد کاملا عدالتِ انتخابیه. فقط اونایی که گل‌محمد قبول داره باید عدالت براشون اجرا شه.
ولی خودمونیما. این خیلی چیزا نشون میده که برای مردم اون زمان دقیقا اون حس بی‌عدالتی کجا بوده. چه اتفاقی افتاده بوده که معتقد بودن که بابت این مسئله بهشون ظلم شده. و حس کردن باید از بیخ و بن بکوبن از نو بسازن.(خاک تو سرشون)

جلد هفت تمام شد.
پایان جلد هفت زیبا نوشته شده بود. کاری به عقاید و مفهوم و محتوا ندارم. اونا همون گند قبلیه. صرفا ذات نگارش و توصیفات واقعا خوب بود.

بلقیس نمادی از اینه که یه مادر تو ذهن تیپیکال مرد سنتی چطوره.
فقط وجود داره که همینطوری صرفا چونکه زاییده قلبش اب بشه و دلش بسوزه و "فقط" به موقعش شیون کنه. ۶تا کتاب رو خوندم کسی دلش به حال شیرو نسوخت. الان محمود احساس نیاز کرد مادر رو یکم مقدس نشون بده، گفت خب این چپتر رو میذارم بلقیس شیون کنه. پیوستگی و ساختار هم کشک.

تا اینجا که من خوندم فهمیدم مردم اونجا تمام چیزی که میخواستن تو زندگیشون یه دیکتاتور بود. یه خدا. یه ناجی. حتی اگر ناجیه عن باشه. ولی میخواستن اون ناجی عن جلوی چشماشون باشه. اینا گل‌محمد رو به عنوان ناجی خودشون گذاشتن اونجا و میخوان بهشون زور بگه و زور گفتنش رو بپرستن. از خودشون تفکر ندارن. وگرنه که گل‌محمد هنوز یه زورگوئه که واسه مجازات کردن یه بدبختی، نامزد اون بدبخت رو به عقد داداش خودش دراورد.
یه کثافتِ چندش‌آور.

من دارم نسخه‌ی صوتی فیدیبو رو گوش میدم.
یه تیگه از این جلد شیش، یه کرکتری داره حرف میزنه میگه ما مردم بدردبخور زیاد داریم. مثلا دکتر فلانی که بقیه هم خوش ندارن اسمش رو بشنون.
حالا دکتر فلانی کیه؟ منم نمیدونم! چون توی نسخه صوتی روی اسمش بوق گذاشتن :)))))
دیگه من هیچی نگم بهتره. همین روایت عمق بحران ماجرا رو نشون میده =)

جلد شیشم تو یه لیگ جدیدی اشغاله.
نصفشو خوندم الان و فقط دیالوگ‌های تکراری. دیالوگ‌های بیخود. بی‌معنا. کرکتر‌ها هیچ فرقی با هم ندارن. دست رو دیالوگ رندوم بذاری هر کرکتر رندومی تو داستان اون حرفو زده باشه مشکلی پیش نمیاد.همه هم دارن میگن افرین به گل‌محمد. حالا گل محمد تاحالا چکار کرده که افرین داره؟ الله اعلم.
با ۳۶۸۲۹۲۹۱۲۷۳۷بار گفتن "گل‌محمدِ قهرمان" تو ذهن خواننده یه کرکتر قهرمان نخواهی ساخت. بیسیک‌ترین اصل نویسندگی.