Status Updates From کلیدر: دوره ۱۰ جلدی

الان یه سکانس طولانی از قمار زدن اینا خوندم.
چیزی که بهم یاد داد این بود که واقعا چقد اون دوران سر چیزای بیخودی کسونه‌واویلا بازی درمیوردن.
محمود یه جوووری زور زده این تیکه رو بد نشون بده که سرسوزن این زحمت رو برای بد نشون دادن دزدی‌های قبیله کل‌میشی میکشید کتابش انقد بد نمیشد.

نادعلی یجوری میگه رفتن سوقی بخشی از روشنایی رو با خودش برده بود، انگار نه انگار خودش کسی بود که سوقی رو طناب‌پیچ کرد و کتک زد و از چاه اویزون کرد. :|
لاقل بابت کارت ادای پشیمونی هم دربیار یذره!

کتاب دوم تمام شد
تیکه وسطش پر از دیالوگ‌های تکراری و بیخودی بود که هیچی به داستان اضافه نمیکرد. خیلی خیلی راحت میتونست حذف بشه.
کتاب اول توصیفات بهتری داشت.
چقدر گل‌محمد موجود پستیه و چقدر رفتار این و بلقیس و مارال با زیور زننده و حال به هم زنه. بدبخت زیور.

کرکترهای رده دوم که دیگه از اصلی بودن فاصله گرفتن، همشون شبیه همدیگه هستن.
واقعا اونقدری تفاوت ندارن.

دیروز شروع کردم به شنیدن کتاب صوتی کِلیدَر با صدای آرمان سلطان‌زاده از برنامه‌ی فیدیبو.
گویندگی کتاب که محشررر
تو این فکر بودم که چرا اینقدر دیر سراغ این کتاب رفتم.
چقدر دولت آبادی قلمش شاهکاره و واقعا از خط به خطش لذت میبرم.

این گل‌محمد رو بلقیس دوتا کشیده آبدار تاحالا نزده که همچین پررویی بار اومده که دست مارال رو بگیره ببره خونه جلوی زیور بدبخت بگه: "از این به بعد این زن من است. مثل اون یکی!" ؟!

درضمن محمود داشت غم‌های دل بلقیس رو میشمرد و تا بقال سرکوچه رو هم اسم برد ولی شیرو رو اسم نبرد :)))))))