Ferhora > Recent Status Updates

"Od dawna wydaje mi się, że jeśli chodzi o ludzką wytrzymałość na cierpienie, wasz bóg jest wielkim optymistą". Feel you, girl

NO CHYBA NIE, PANI MARTO. Za długo Pani przebywała ze Szczęsnym. Żeby taki dramat wykręcić, na trąby jerychońskie, alleluja

Jak na początku byłam mocno sceptyczna, tak teraz jestem zachwycona. Pokochałam Lichotkę, Licho, Konrada i Kusego. Wszystkich. No, Szczęsnego jednakoż trochę mniej. A do Krakersa żywię uczucia pod sztandarem cute but creepy.

JA WCIĄŻ CZEKAM na pojawienie się profesora Grimesa, po którego zleźli do tego porąbanego matematycznego piekła

Okej, na samym początku był to strasznie dziwny dla mnie koncept i nie byłam w stanie określić, czy mi się podoba, czy też wręcz przeciwnie. Natomiast im dalej w las, tym bardziej się oswajam z konwencją i całkiem przyjemnie się to czyta. Książka jest, że tak to ujmę, sympatyczna. Na tyle stać mój umysł o prawie 3 w nocy

No, muszę powiedzieć, że Rebecca mnie zaskoczyła. Po naprawdę topornym i nużącym początku nastąpił pewien przełom i zrobiło się naprawdę interesująco. Oby tak zostało do końca, to może moja ocena będzie wyższa niż zakładałam

Dobrze zrobiłam, czekając dwa lata z jej przeczytaniem, bo za trzy miesiące wychodzi ostatni tom, a chyba bym nie wytrzymała tak długiego czekania. Pochłonęła mnie bez reszty, jest fenomenalna. Bardzo podoba mi się powoli zawiązywana przyjaźń pomiędzy Gabrielem i Jean-Francois, natomiast niesamowicie wkurza mnie ilość literówek. Mam wrażenie, że jest jedna na stronę. Halo, korekta!

Z czasem zaczęłam się wkręcać. Jest już mniej akademickiego pie**olenia, które tak spowalniało akcję i odbierało mi frajdę z lektury. Pojawiło się kilka ciekawych motywów, choć ta konwencja piekła nie do końca do mnie przemawia. Niemniej znacznie lepiej mi się tego słucha niż na początku. Nieporównywalnie lepiej

Jeśli Piekło istnieje, wygląda właśnie tak

Nawet nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo tęskniłam za tą historią

W życiu nie czytałam bardziej obelżywego opisu aktu seksualnego, odartego z jakiejkolwiek delikatności, czułości czy zwykłej pasji, a jedynie podanego w formie najpodlejszej pornografii. Tak bohaterka postrzega seks i mam tylko cichą nadzieję, że autorka nie wygłasza swoich poglądów ustami Alice, bo to by już mogło sugerować jakąś potężną traumę na tym polu

Dalej rzeczywiście jest lepiej, aczkolwiek już mam dosyć tego filozoficznego piep**enia 😒 W sensie, to jest bardzo ciekawe, jak zresztą te rozważania lingwistyczne w Babel, ale na dłuższą metę jest to strasznie męczące. Czuję się, jakbym słuchała pracy doktoranckiej, a nie powieści fantasy

Czuję się skrytykowana przez panią Kuang za to, że kupuję masowo książki, których potem długi czas nie czytam (albo wcale) XDDD

Przesłuchałam prawie trzy godziny i jestem tak cholernie znudzona. Czemu Kuang pisze tak skrajnie antypatyczne postaci? Kocham Wojnę Makową, ale nawet tam ciężko mi było szczerze polubić bohaterów. Plus niepopularna opinia - mam wrażenie, że autorka ma nieco rasistowskie poglądy wobec białych 🤔 Ale może gadam głupoty. Póki co umieram też z cringe'u przy głupich scenach o seksualności, jak u dwunastolatków

To nie wygląda, jakby to miał być finałowy tom, dlatego żywię szczerą nadzieję, że po prostu pan Mortka rozpocznie nową sagę o dalszych losach Drużyny do zadań specjalnych (błagam, Panie Marcinie, nie potrafię się z nimi rozstać ;-;)

Bardzo przyjemna cozy książeczka na grudniowe wieczory. Nic, tylko chować się pod kocyk, przytulić kotka i czytać ❤️

Mam bardzo mieszane odczucia. Rozwinę się na ten temat w recenzji, bo póki co nie jestem pewna, co myśleć.

"Oto dobra strona umierania: kiedy człowiek nie ma nic do stracenia, może ryzykować do woli"

Matko, jak mnie wciągnęło. Gdyby nie to, że jest druga w nocy, pewnie pochłonęłabym ją na raz.

W środku zrobiło się dość monotonnie i nudno, jednak dalej fabuła przewyższyła moje oczekiwania. Spodziewałam się kompletnie innego rozwoju wypadków, czegoś sztampowego dla horroru i nieangażującego, a jednak! Jones potrafi zaskakiwać.

Kurczę, jakoś strasznie mnie nudzi ten tom :/

Dlaczego, NA BOGA, ostatniej części nie czyta Filip Kosior!
😭😭😭 RIP
Fabryko Słów, proszę się wytłumaczyć

Kurczę, strasznie mnie nudzi ten tom :( Połowa tego, co do tej pory przesłuchałam, to chodzenie po pustyni. Literally. I od razu zaznaczam, że Diunę kocham, ale tu się naprawdę NIC nie dzieje poza ciągłymi przemyśleniami Cress o tym, jaki cudowny jest Thorn. Zawiodłam się :(

Wszyscy w tej części są mało rozgarnięci. Cinder i ekipa planują pokazać się na ślubie Levany i powiedzieć światu prawdę, za co na pewno zostaną zgładzeni. Doktor Erland chce, żeby Cinder poleciała na księżyc i przekonała Lunarów, ale czemu mieliby wierzyć Ziemiance? Książę bierze ślub, żeby zatrzymać zarazę i dlaczego NIKT nie zacznie od lekarstwa, którym jest Cinder, żeby to zatrzymać! To najprostsze rozwiązanie

Nie mogę się oderwać. Przez fabułę i narrację się po prostu płynie

Jak to jest fantastycznie napisane! Totalnie się nie spodziewałam. Niesamowity klimat, a od błyskotliwości niektórych zdań usta same mi się uśmiechają. Rzadko kiedy takie wrażenie robi na mnie młodzieżówka, raczej preferuję ciężkie dojrzałe klimaty, a tu proszę, taka niespodzianka

Się porobiło

SPOILER (chyba?)

Chyba domyślam się już zakończenia... To na razie tylko moje przypuszczenie, ale...
Leo umarła, prawda? Tamtego dnia na plaży, zakopana w piasku i od tego czasu śpi pod morzem, a Leo, którą znamy, to jej cień, stworzony przez morze. Czy mam rację, Pani Marto?... Dlatego tak kocha sól? Dlatego tak tęskni za morzem? Dlatego jej mama wracała do Bursztynu, żeby odzyskać córkę?...
Nie odpowiadajcie.