Ferhora > Recent Status Updates

HELL YEAH. To jest epickość, za jaką tęskniłam

No i wymodliłam, akcja pogalopowała jak wściekła

Od początku coś mi tu nie grało, ponieważ wbrew tytułowi wszystkie opowieści dzieją się w Chinach, co do jednej. Aż nagle mnie oświeciło, że są to teksty z pierwszej i drugiej dekady XX wieku, kiedy to Chiny w dużej mierze były częściowo pod jurysdykcją Japonii, a sama Japonia uważała te tereny za swoje ziemie. Stąd "opowiadania japońskie". That makes sense

Na Odkupiciela, jak ja kocham tę historię! Jak mam się pogodzić z tym, że już zaraz koniec ;-; halp

Bardzo mi się podoba, ale plissss, niech już fabuła nabierze tempa

MEGA mi się podoba, totalnie się wciągnęłam

Jedna trzecia książki za mną, a wciąż nie umiem powiedzieć, czy mi się podoba. Mam póki co raczej ambiwalentny stosunek do prozy autorki. "Przeminęło z wiedźmą" było okej, liczyłam na coś więcej w przypadku Wilczej Jagody, ale trochę mnie już nudzą pomysły pani Kubasiewicz, szczerze mówiąc. Dosłucham do końca, bo bardzo lubię tę lektorkę, a książka jest lekka i nie wymaga wielkiego skupienia

"Z głębi serca kocham tylko życie — i, zaprawdę, najbardziej wówczas, kiedy go nienawidzę"

"Coś nieznanego jest wkoło mnie i spoziera w zadumie. Jak to! Więc ty żyjesz jeszcze, Zaratustro? Dlaczego? Po co? [...] Czyż to nie szaleństwo żyć jeszcze?"

Pieśń Taneczna

Jestem rozdarta w kwestii tego, kto ostatecznie powinien władać Brytanią. Nie podobają mi się metody elfów i starych bogów oraz samej Morgany Le Fay, ale równie mocno nie podobają mi się metody chrześcijańskiego boga. Uważam, że choć w tej historii nie ma jednego oczywistego antagonisty, to jego miejsce swobodnie może zająć Chrystus. To nie jest jego kraina, wprosił się do niej i wcale nie okazał się miłosierny

Jak dotąd bardzo mi się podoba. Jest lekka i wciągająca, wypchana po brzegi słowiańskim folklorem. Lubię alternatywne rzeczywistości współczesnej Polski, które są oparte na wciąż żyjącej kulturze i religii Słowian. Dodatkowo, uważam, że proza fantastyczna polskich autorek ma niepodrabialny charakter i lekkość pióra.

"Zdumiał się tym, jak niezawodnie świat sprowadza na ludzi to, co boli ich najbardziej". Jakby REL.
Anyway, co się, u licha, wyprawia w tym Camelocie? XD

"Od dawna wydaje mi się, że jeśli chodzi o ludzką wytrzymałość na cierpienie, wasz bóg jest wielkim optymistą". Feel you, girl

NO CHYBA NIE, PANI MARTO. Za długo Pani przebywała ze Szczęsnym. Żeby taki dramat wykręcić, na trąby jerychońskie, alleluja

Jak na początku byłam mocno sceptyczna, tak teraz jestem zachwycona. Pokochałam Lichotkę, Licho, Konrada i Kusego. Wszystkich. No, Szczęsnego jednakoż trochę mniej. A do Krakersa żywię uczucia pod sztandarem cute but creepy.

JA WCIĄŻ CZEKAM na pojawienie się profesora Grimesa, po którego zleźli do tego porąbanego matematycznego piekła

Okej, na samym początku był to strasznie dziwny dla mnie koncept i nie byłam w stanie określić, czy mi się podoba, czy też wręcz przeciwnie. Natomiast im dalej w las, tym bardziej się oswajam z konwencją i całkiem przyjemnie się to czyta. Książka jest, że tak to ujmę, sympatyczna. Na tyle stać mój umysł o prawie 3 w nocy

No, muszę powiedzieć, że Rebecca mnie zaskoczyła. Po naprawdę topornym i nużącym początku nastąpił pewien przełom i zrobiło się naprawdę interesująco. Oby tak zostało do końca, to może moja ocena będzie wyższa niż zakładałam

Dobrze zrobiłam, czekając dwa lata z jej przeczytaniem, bo za trzy miesiące wychodzi ostatni tom, a chyba bym nie wytrzymała tak długiego czekania. Pochłonęła mnie bez reszty, jest fenomenalna. Bardzo podoba mi się powoli zawiązywana przyjaźń pomiędzy Gabrielem i Jean-Francois, natomiast niesamowicie wkurza mnie ilość literówek. Mam wrażenie, że jest jedna na stronę. Halo, korekta!

Z czasem zaczęłam się wkręcać. Jest już mniej akademickiego pie**olenia, które tak spowalniało akcję i odbierało mi frajdę z lektury. Pojawiło się kilka ciekawych motywów, choć ta konwencja piekła nie do końca do mnie przemawia. Niemniej znacznie lepiej mi się tego słucha niż na początku. Nieporównywalnie lepiej

Jeśli Piekło istnieje, wygląda właśnie tak

Nawet nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo tęskniłam za tą historią

W życiu nie czytałam bardziej obelżywego opisu aktu seksualnego, odartego z jakiejkolwiek delikatności, czułości czy zwykłej pasji, a jedynie podanego w formie najpodlejszej pornografii. Tak bohaterka postrzega seks i mam tylko cichą nadzieję, że autorka nie wygłasza swoich poglądów ustami Alice, bo to by już mogło sugerować jakąś potężną traumę na tym polu