Sahar > Recent Status Updates

آن روز داشتم فکر می‌کردم که جهان بدون حضور من چه شکلی خواهد بود؟جهان راه خودش را می‌رود و کاری که باید انجام دهد انجام می‌دهد.من‌هم دیگر نیستم و خیلی عجیب است.فکرش را بکن ماشین آشغالی می‌آید و زباله ها را می‌برد،زباله‌ها هستند، اما من دیگر نیستم!یا اینکه روزنامه‌ام را می‌آورند اما من دیگر نیستم که آن‌را بردارم.🍃

هیچ امیدی نیست که ذره‌ای ناامیدی در خود نداشته باشد و هیچ خوش‌بینی ساده‌دلانه‌ای نیست که قدری بدبینی را چاشنی نکرده باشد؛عکس این واقعیت اما دلنشین تر از خود این واقعیت است.هیچ یاس مسلمی نیست که قطره‌ای از اید را در قلب خود نگه‌ندارد و هیچ بدبینی مفرطی نیست که مملو از ذرات شناور خوش‌بینی نباشد.

*_*

فقط یه بجنوردی میتونه بگه:چقدر بی‌بی شبیه عمه ‌منه:))))))))))

زندگی چیزی ‌است که در مورد شما اتفاق‌ می‌افتد،درست در همان زمان که درگیر نقشه‌های دیگری هستید.

کاش دبیرستان همچین کتابی رو بهمون تدریس میکردن:)

جنبه داستانی این کتاب رو خیلی دوست دارم اما نظرات رو که می‌خوندم انتقادهایی به جنبه تاریخی و فمنیستی این کتاب بود.درباره جنبه تاریخی نظری ندارم چون درباره شمس و مولانا تا به امروز مطالعه نکردم(هرچند کنجکاو شدم)
ولی من بعد از دومین بار اصلا احساس نکردم کیمیا اغراق شده نیازهاش رو و اینکه چگونه "بلوغ" راه او و خواسته‌هاش رو جدا میکنه صحبت کنه.
اگر نخوندید خوندنش رو پیشنهاد میکنم ولی اگر خوندید دوس دارم بدونم نظرتون چیه.

بعدها،اما دیر فهمیدم که اصولا شادمانی برکیفیت هاله شمع است.همان‌طور و همان‌قدر که می‌بینی‌اش،باید کفایتت کند.اگر چنگ زنی تا نگهش داری،شعله می‌میرد،هاله می‌گذرد و تو می‌سوزی.


+چقدر میشه فکر کرد درباره حرفای کیمیاخاتون،چقدر میشه اشک ریخت و یه‌جاهایی رو با تک‌تک سلولها درک کرد.