محمد > Recent Status Updates

"هر کس که عاشق بشود دنبال نیمه گمشده خود می‌گردد. پس عاشق که به معشوقش فکر می‌کند، غمگین می‌شود. مثل قدم گذاشتن در اتاقی است که از آن خاطرات خوشی داری و سال‌ها آن را ندیده باشی."

در خیالاتم غرق بودم. خودم را به جای یک محکوم به اعدام تصور می‌کردم که توسط سگان خامنه‌ای در سلول انفرادی‌ در عذاب است. همه جا تاریک است و هیچ کتابی هم نیست. هیچ چیزی نیست. وجودش تلاطمی از کلمات است... همه را ذره ذره حفظ می‌کند تا بعدا برای کسی که دوستش دارد، بنویسدشان.
جایی رشته‌ی افکارم پاره شد، و ناگهان یادم آمد کتابی با همین حال و هوا معرفی کرده‌ای: ورق‌پاره‌های زندان از بزرگ علوی. پس شروع کردم به خواندنش...

یادتونه میگفتم فوق‌العاده بود؟ خب الان میگم حتی بیشتر فوق‌العادست.
ماجرای غریب یک عشق "نامشروع" در دل یک نو راهب جوان و زیبا به اسم ژولین.
سرخ و سیاه تجربه‌‌ی بی‌نظیریه...

تا اینجای کار، فوق‌العاده بوده...

تا اینجا فوق‌العاده پرتعلیق و پرکشش و جذابه! قلم دو موریه واقعا مجذوب کنندست و فضاسازی‌هاش عالی‌ان! شخصیت خجالتی و کنجاو راوی خیلی دوست داشتنیه... و ربکا انگار ماندرلیه... و توش هنوز پرسه میزنه.

خیلی ناگهانی متوجه شدم که قبلا این کتاب رو تو طاقچه خریداری کردم. حدودا ۱۰۰ صفحه ازش رو خونده بودم و یادمه خیلی دوستش داشته بودم اما نمیدونم چرا ادامش نداده بودم. از اول شروع کردم به خوندنش و دیدم با ولع زیاد دارم تند تند می‌خونمش. گاهی قهقهه می‌زدم و گاهی چشم‌هام درشت می‌شد. استیون کینگ با مهارتی مثال زدنی و با یک قلم ساده، موقعیت‌های فوق‌العاده طنزی رو توی بچگی‌ش شرح میده که باعث میشه به خنده بیفتید. هوف ادامش بدم!

عااام... راستش اصلا جذبم نکرده. یعنی حتی نمیدونم راجع به چیه. اصلا نمی‌فهمم چرا داستان اولش باید در مورد یکی باشه که شیر یکی دیگه رو دوست داره و هی با بامیه مقایسه‌ش میکنه. خب که چی؟ انصافا چی کار کنم خب 😐🤣

فضاسازی‌ها محشرند... و نوع نگارش البته کمی اذیت کننده. نمی‌تونم بفهمم چرا صدا، سدا نوشته شده و چرا خواهر، خاهر! و چیزهایی از این قبیل. اما نگارش به کنار، قلم نعلبندیان فوق‌العادس...