Skyeofskynet > Recent Status Updates

Spieszę donieść, że w wydawnictwie Replika stabilnie i po staremu i rozdział 2 i 3 są opublikowane w niewłaściwej kolejności.

Nie wiem, czemu sobie to robię.

Właśnie porzucili ocalałego setera irlandzkiego. Gdyby nie to, że czytam na telefonie, rzuciłabym książką o ścianę.

Funny enough, the last book I read in 2024 was one written by a marine biologist, so I jumped the opportunity of reading a sci-fi about oceanic trenches.
This is why it fucking can't. The autor is mistaking different underwater structures - somehow mixing hydrothermal vents with deep-sea trenches, not only using wrong names, but also mixing them into one. I had so many wtf moments while reading, then I rage quit.

To moje drugie podejście (od początku), ale w przeciwienstwie do dwóch poprzednich tomów, ten ma tak słaby pacing, że nic mnie nie pcha do przodu.

"Czy­ta­łam twoje ar­ty­ku­ły. Po­do­ba mi się, że wy­ra­żasz się jasno i zwięź­le. W two­ich tek­stach nie ma bzdur­nych frag­men­tów, po­do­ba­ją mi się i sądzę, że tak po­win­na wy­glą­dać moja książ­ka."

Oho, niezłe ego jak na przeciętnie napisaną książkę w zbędnie rozdmuchanej narracji pierwszoosobowej. Zobaczymy, zobaczymy, póki co klasyk case jak nie pisać w pierwszoosobowej.

The Lifecycle of Software Objects to była droga przez mękę. Uważam, że to opowiadanie jest koszmarne pod każdym względem i wpłynie mocno na moją ocenę całego zbioru, nawet jeśli to tłumaczenie wpłynęło częściowo na mój odbiór.

"Cykl życia oprogramowania" jest opowiadaniem przynajmniej trzykrotnie za długim (i albo napisanym słabym stylem albo słabo przetłumaczone, czytam po polsku), męczę koszmarnie i jeszcze mam przed sobą 50 stron.

Jakkolwiek ocenię całość, tytułowe opowiadanie mówiące o języku pozwalającym znać przyszłość pisane partiami w czasie przyszłym to jest majstersztyk robiący mojej uśpionej jezykoznawczyni dobrze (A także nie pamięta pamięt nic, nic z gramatyki w teorii.).

Fascynujące, że bohater 2. opowiadania uważa swoją nabytą umiejętność robienia dwóch rzeczy na raz za przejaw nadzwyczajnej inteligencji, podczas gdy ja robię minimum dwie rzeczy naraz nawet gdy jestem w kiblu.

Jak ta druga połowa się koszmarnie ciągnie. Ze tez nikt temu dłużyzn w redakcji nie pociął. W pierwszej części choć cały czas się coś dzieje, w drugiej siedzą w oblężonym mieście i jest tak nudno.

Grover, Elmo i Kermit Tully. GRRM ty trollu.

Dobrze, że oglądam serial, bo książkowa Rhaenyra jest tak koszmarnie słabą postacią...

Jezu, jaki ten komiks ma piękną kreskę, te detale.

Co za idealna papka dla mózgu.

"If I sat in a particular spot against a wall downstairs - directly under the kudu head, next to the portrait of pope John Paul done entirely in sunflower seeds, I could still get Wi-Fi"

"Dammit, I can't believe I spent so much of my life on a man who would unironically post the line "today is a gift that's why we call it the present". And in Papyrus, too."

I love how Kingfisher writes 30-something years old women. I feel like I'm reading about myself (she wrote a book about a single book editor living with her dog).

I mean: "My internet armor had been built up in the fanfic battlegrounds and was thus impenetrable."

Fascynujący i wiele mówiący o Polsce jest ten kult żołnierza dwudziestolecia międzywojennego, który jednostki nie angażujące się w walki i chcące wojnę tylko przeżyć, nie przewalczyć, wyrzucał poza margines społeczny.

Ktoś tu odwalił niesamowity research, ale koszmarnie powoli się to czyta.

Chujowo tym razem, panie Ćwirlej.

Tu widzę tłumacz nawet nie raczył sprawdzić jak tłumaczył nazwy w poprzednim tomie...

There's absolutely zero plot but somehow it's still fascinating.

Ktoś tu kroi cebulę, prawda? Prawda? ;______;

Jest mi bardzo, bardzo smutno :(

Loving it so far.

Czy zacznie się kiedyś jakaś fabuła?

Książki z Wielką Tajemnicą są zdecydowanie nie dla mnie ponieważ ja Już Chcę Wiedzieć i jestem gotowa sobie zaspojlerować dalsze wątki lub nawet zakończenie.

Na szczęście też Lubię Wiedzieć i Patrzeć Jak Historia Dochodzi Do Tej Konkluzji.

Staram się być silna. Trzymajcie kciuki.

Jaram się książką o gigantycznych pająkach. Wtf.

To jest jedną wielką jazda bez trzymanki, a jestem dopiero w połowie. Co jeszcze się stanie, co jeszcze?

Ty pierdolona suczo! Rany, dawno tak nie chciałam, by ktoś strzelił jakiejś postaci w łeb, żeby było po sprawie, nawet jeśli ta postać pcha fabułę na interesujące i trzymające w napięciu tory.