Giti > Recent Status Updates

معمولی.

با ترجمه ی مسعود کیانپور از نشر مرکز.

بدون کشش خواب‌آلود؛

انقد خوبه و در عین حال بدون دردسر، که به نظرم باید بدنش توی مدرسه‌ها (مثلن سال‌های آخر دبیرستان) بچه‌ها بخوونن.

یه کتاب خوب، ساده و روون، با ترجمه‌ی عالی اسماعیل فصیح در مورد روانکاوی. از این‌ها که از همون صفحات اولش می‌دونی یه جاهای قابل لمسی توی مغزت خواهد گذاشت.

آدم دوست داره بره روی صحنه، بازیگر تئاتر بشه؛ خیلی خیلی بیضایی غلیظ.

کتابم زیر خروارها لباس گم شده، متوقفه فعلن.

خیلی آب، بابا، ارباب و سیلونه‌وار و ایتالیایی و چپ

خوبه ها

داستان بامزه است؛ ژانر پلیسی-فیلم‌فارسیِ پیشرفته!

جمعه توپ شبانه رو گرفتم از مدرس صادقی، اولش نوشته بود به دوست نازنینم، قاسم هاشمی‌نژاد. هی فکر کردم چه‌قدر اسمش آشناست. اومدم توی کتابخونه دیدم اینو داریم ازش. اول ایشون رو شروع کردم، بعد برم سراغ اونی که بهش تقدیم شده؛

بعد از یک مکث چند روزه، دوباره دست گرفتم. کتاب خاطراته و هی توی حافظه، پیوست‌ها و گوگل باید بچرخی. از بعد از ماجرای ال‌عال کاغذ گذاشتم لای کتاب و چیزهایی اضافه کرده‌ام برای خانه سالمندان که دوباره بخوانمش شاید.
شاید هم برای خواننده‌ی بعدی.

مدرس‌صادقی دور میز گلشیری این‌ها وقتی که سعی دارند خیلی کانون نویسندگانی به نظر برسند.

خیلی خوب، اما درگیر می‌کنه آدم رو. دو سه روز تعطیلی دیگه نیاز دارم واسه‌ش.

کم کم عادت می‌کنی به این که داستان بدون اتفاقه و خود شخصیت انقدر واسه‌م دوست‌داشتنی شده که تقریباً با هر چیزی یادش می‌افتم: موقع غذا، موقع پول گرفتن از عابربانک، موقع ماشین حساب...

ترجمه خیلی خوبه اما اصل قضیه اضافه‌کاری زیاد داره، از این‌ها که به زحمت جلو می‌ره و اگر به خاطر کاراکتر وراجش نبود، ممکن بود دیگه ادامه ندم. الان هم باید ببینم کاراکتره تا صفحه چند جون داره؛