Bruno Bess > Recent Status Updates

powiem szczerze że nie czytam całości, tylko wybrane rozdziały, ze względu na research; ale to jest taki byk że będzie mi szkoda nie odhaczać w przeczytanych. niech to lekkie przekłamanie zostanie zrównoważone toną artykułów, które ostatnio wciągam a których niestety nie ma na goodreads

dramaturdzy tworzący w nurcie teatru absurdu to moje wewntęrzne zwierzęta i swear

przyznam, że dodaję do czytanych, choć nie łudzę się prędko dodać do przeczytanych; biję się w pierś przyznając, że moja lektura woolf będzie dosyć wybiórcza na ten moment, byle rozeznać się w stylu i poglądach; może wyłapać trochę cytatów. zresztą widać po moich ostatnich update'ach, że dosyć chaotyczne są ostatnio moje czytelnicze nawyki, hahah. więc zapowiada się ciekawa przygoda

taktyczny reread, bo zabieram się do przerabiania, a pamiętam bardzo niewiele technicznych szczegółów; i jest to lektura, której streszczenia naprawdę niewiele mi dają. początkowo planowałem tylko książkę "przeskanować" i tak przeleciałem przez pierwszą scenę, ale będąc prawie w połowie przyznam się, że czytam zdecydowanie zbyt wnikliwie na tylko skanowanie tekstu; już dosłownie nic nie pomijam, thahah

holy shit holy. f***ing shit. chyba najintensywniejsza lektura, jaką czytałem. chyba nawet jedna z mocniejszych książek. nie wiem, czy się śmiać, płakać, czyyy

nie myślałem, że popłaczę się ze śmiechu na alfabetycznym spisie wszystkich liczb od 1 do 100, ale oto jestem

the grind never stops
lecimy audiobookiem
10 h 20 minutes to go

dużo rzeczy jest tu niezrozumiałych i trudnych ale najbardziej mnie intryguje podejście tej sztuki do samej siebie i do autora. to jest abstrakcja na poziomi samej formy, która już nawet mnie powoli rozkłada. ale pozytywnie

moja półka rzeczy obecnie czytanych zaczyna przerażać
anyway po akcie pierwszym nawet buja;trochę dziwne podejście do niektórych spraw, ale ogólny przekaz wydaje się ((mi personalnie i jak na razie)) nie zupełnie niezrozumiały. nastraszono mnie tak tymi szewcami a bawię się całkiem nieźle. zobaczymy, jak będzie dalej

spontanicznie zakupione na targach książki i już czytane bo mam samokontrolę, tak
jestem ciekawy wrażeń bo w tym tomie poruszony jest temat zarówno matek moich absolutnych faworytów (słowacki, ŻELEŃSKI), ale również postaci, z którymi mi bardzo nie po drodze (już pisałem tu kiedyś, co myślę o przybyszewskim). zatem zapowiada się ciekawie

zobaczymy czy nie skończymy dzisiaj. orwell jest 🙏🙏🙏

chciałem wciągnąć na jeden raz do końca - ale jednak weszliśmy w taki ciężar gatunkowy, że nie dam rady, bo już czuję się przytłoczony i wstrząśnięty, SKJFHSJK
tych parę pierwszych opowiadań faktycznie było najlżejszych - jedyne co mnie pociesza to to, że najmocniejsze, zdaje się, mam też już za sobą. ciągnąłbym teraz do końca, ale muszę odpocząć, bo jednak. lubię spać w nocy, thank you very much

zgubiłem się przeglądając eseje ((muszę przestać szukać nowych rzeczy do czytania kiedy czytam 1000 rzeczy))
ale króciutkie więc pewnie skończę literalnie za chwilę

wchodzimy w opowiadania, które coraz bardziej przypominają horrory. nie jest to zmiana na gorsze, choć przyznam, że wolałem (osobiście) klimaty bardziej przypominające kryminały. ale źle nie jest i brnę dalej; chociażby z czystej ciekawości.

przyjemnie czyta się taki zbiór krótkich opowiadań, bo łatwo przychodzi satysfakcja, że się coś kończy, a chce się sięgać po więcej, a to więcej - już na następnej stronie.
nigdy mnie nie ciągnęło wielce do grozy, ale poe (przynajmniej po tych pięciu opowiadaniach, które mam za sobą) nie wpada w jakieś skrajności, żebym drżał z lęku i nie mógł spać. chociaż noc jeszcze przede mną. w każdym razie jestem zaintrygowany