Timo > Recent Status Updates

……

Petite mort

Jij. Jij straalt al dagen
in mijn kamer en van slapen
komt het niet. Het hoge eiland
van ons bed – lavendel, lavendel –
baadt in een middeleeuwse lente,
geuren gloeien van genot.

Wij zijn op jacht en leren
in elkaar te sterven,
ik kom tijd tekort. Jij,
jij danst onder mijn tong
en leert me ruisen, stromen,

vallen en volkomen zijn,
hoe lang nog? Hoe lang nog
adem ik je naam?

Gelukkig, ze is weg. Nu zal ze
helemaal en meer nog dan ze denkt
de mijne zijn. Nu zal ze nogmaals,
naakt en vol en onbeschaamd,
voor mijn gesloten ogen staan.

…..

dat het jouw krullen zijn die dansen
op die uitgeklonken maat. En ook
dat mijn verdriet - om jou, om ons,

om alles wat een mens nog overkomt -
bestaat zoals het eeuwen al bestond:
‘Waer ic mi wend, waer ic mi keer,

‘c en can gherusten dach noch nachte;
waer ic mi wend, waer ic mi keer,
ghi sijt alleen in mijn ghedachte.’

"Kathedralen bouwen duurde nog veel langer en is ook nergens goed voor geweest. De hunnebedden waren hun kathedralen. Wat is mijn kathedraal? Ik werk aan een kathedraal die ik niet ken en als hij voltooid is, zal ik er niet meer zijn en niemand zal weten dat ik eraan heb gewerkt."

"It is sometimes so bitterly cold in the winter that one says,
'The cold is too awful for me to care whether summer is coming or not; the harm outdoes the good.' But with or without our approval, the severe weather does come to an end eventually and one fine morning the wind changes and there is a thaw."

“Old and enormous are the stars.
Old and small is the heart, and it
Holds more than all the stars, being,
Without space, greater than the vast expanse.”

"He who would study organic existence,
First drives out the soul with rigid persistence,
Then the parts in his hand he may hold and class,
But the spiritual link is lost, alas!"

"Yea, the inheritance which parents left thee
Earn it anew to really possess it."

"I have, alas, studied philosophy,
Jurisprudence and medicine, too,
And, worst of all, theology
With keen endeavor, through and through
And here I am, for all my lore,
The· wretched fool I was before.
......
And see that for all our science and art
We can know nothing. It bums my heart."

"All fixed, fast-frozen relations, with their train of ancient and
venerable prejudices and opinions, are swept away, all newformed ones become antiquated before they can ossify. All that is
solid melts into air, all that is holy is profaned, and men at last
are forced to face ... the real conditions of their lives and their
relations with their fellow men."

Hergeef mij dan die jonge jaren
toen ik nog tasten, zoeken kon,
toen mijn gezang niet wou bedaren,
opwellend uit de rijkste bron;
…..
Ik kon met niets al zalig zijn,
op zoek naar waarheid en verzot op schijn.
Geef mij die driften zonder teugels,
geluk, ook als het pijn kan doen,
de kracht van haat en liefdes vleugels;
geef mij die terug, die tijd van toen.

Liefde

De winter van misgenoegen is voorbij,
Zie hoe ik parel in het voorjaar. - Jij!
Ik zwierf zo lang van ik naar ik naar ik
En nu zie ik alleen nog jouw gezicht.

🥹

“broccoli, koffiefilters - heel zijn mond
een dunne brief vol blanco levensdrift.
En ik was in verwachting van een scheef
gedicht, wou hem haten, kon het niet -
want alles wat hij droomt, dacht ik, droom ik

niet beter. Goed, gegroet dus, vale oom
die net zo magisch over lakens droomt.
De rij in, dan naar huis, deurmat, ijskast,
de bank, de oven, later weer die slaap.
Ik ben zo bang dat je niet eens bestaat.”

En midden in het leven,
halverwege zijn verdwaasde
en gevierendeelde dagen,
staart hij naar de vijand in de spiegel
die hem op de vleugels van zijn leugens
naar een steeds weer nieuwe mond moet dragen.