Timo’s Reviews > Verzamelde gedichten > Status Update

Gelukkig, ze is weg. Nu zal ze
helemaal en meer nog dan ze denkt
de mijne zijn. Nu zal ze nogmaals,
naakt en vol en onbeschaamd,
voor mijn gesloten ogen staan.

…..

dat het jouw krullen zijn die dansen
op die uitgeklonken maat. En ook
dat mijn verdriet - om jou, om ons,

om alles wat een mens nog overkomt -
bestaat zoals het eeuwen al bestond:
‘Waer ic mi wend, waer ic mi keer,

‘c en can gherusten dach noch nachte;
waer ic mi wend, waer ic mi keer,
ghi sijt alleen in mijn ghedachte.’

Liefde

De winter van misgenoegen is voorbij,
Zie hoe ik parel in het voorjaar. - Jij!
Ik zwierf zo lang van ik naar ik naar ik
En nu zie ik alleen nog jouw gezicht.

🥹

“broccoli, koffiefilters - heel zijn mond
een dunne brief vol blanco levensdrift.
En ik was in verwachting van een scheef
gedicht, wou hem haten, kon het niet -
want alles wat hij droomt, dacht ik, droom ik

niet beter. Goed, gegroet dus, vale oom
die net zo magisch over lakens droomt.
De rij in, dan naar huis, deurmat, ijskast,
de bank, de oven, later weer die slaap.
Ik ben zo bang dat je niet eens bestaat.”

En midden in het leven,
halverwege zijn verdwaasde
en gevierendeelde dagen,
staart hij naar de vijand in de spiegel
die hem op de vleugels van zijn leugens
naar een steeds weer nieuwe mond moet dragen.