Sai > Recent Status Updates

فکر کنم از اینجا به بعد خوندنش برام سخت بشه...
توکو...توکوی عزیزم...

فکر کنم توی این برهه از زندگیم، وقتی کلا نمیدونم دارم با زندگیم چیکار میکنم، حوصله هیچ چیزی ندارم، و هم حال جسمیم بده و هم حال روحی، این بهترین کتابی بود که میتونستم برم سراغش
تقریبا همه کتاب ها حتی نمایشنامه های ۵۰ صفحه ای رو یه مدته به زور پیش میبرم ولی وقتی این کتابو گرفتم دستم دیدم از نصف بیشتر خوندمش
واقعا فضای کتاب و حس امید تهش رو در این اوج ناامیدی و بی انگیزگی خودم دوست دارم.

ناخنامو کاملا از ته گرفتم و پوست نوک انگشتام به شدت حساس شده
حین انجام کارهای روزمره مثل تا کردن لباسام به این گتاب گوش میدم
توصیف صحنه صورت جسد همراه با کشیده شدن نوک حساس انگشتام به لباس یکی از بدترین چیزا بود
نمیدونم شاید بقیه تا تجربه نکنن متوجه نشن و شاید تجربه هم بکنن حس منو نداشته باشن ولی برای من انقدر مورمور کننده بود که چند بار کتابو استپ کردم و دست از کار کشیدم.

برخلاف چیزهایی که دربارش شنیده بودم تا اینجا کتاب به نظرم زیاد جالب نیومده و چیز خاصی نداشته که به نظرم جدید باشه و به دردم بخوره البته خب من تقریبا در شروعشم و واقعا امیدوارم تا پایان کتاب نظرم عوض بشه👁️👁️

مشکل من با این کتاب اینه که به خودم میام و میبینم نمیفهمم دارم چی میخونم!چرا؟چون هنوز دارم به سه پاراگراف قبل تر فکر میکنم😩

عاشق توصیفات صحنه قتل شدم قشنگ بوی خون رو هم دیگه حس میکردم
فضای دارکش رو واقعا دوست دارم