which_witch Julia > Recent Status Updates

~Wracam do czytania Tokarczuk~
Gdybym miała opisać tę książkę w jednym zdaniu:
Ma vibe „Chłopów”, ale widać, że jest napisana przez kobietę.

Trochę chaotyczna, ale z drugiej strony to właśnie takie było życie straconego pokolenia. Dialogi są nieco rozwleczone. Rozdziały dziejące się w Paryżu miały lepszy vibe…

Narracja jest dosyć chaotyczna, ale całkiem pasuje mi do atmosfery Paryża z lat 20.
Nieco przeszkadza mi zbyt duża ilość dialogów. Jednym słowem - widać, że jest to debiut.

Nie wiem dlaczego, ale język tej biografii nieco odpycha. Dodatkowo, jest zdecydowanie za bardzo szczegółowa. Serio poradziłabym sobie bez całego rodowodu Van Goghów i ogromniej listy książek, które lubił Vincent. Oby później było lepiej

Nie spodziewałam się, że aż tak się stęskniłam za tą książką. Ile rzeczy zapomniałam…

Przy rereadzie skupiłam się na wyszukiwaniu kłamstw i manipulacji w zachowaniach bohaterów. ILE tego jest.
Dodatkowo, ciągłe znajdowanie zapowiedzi przyszłych tragedii jest całkiem interesujące….

czas na spontaniczny reread✨

Kocham wracać do książek, które młodszej mnie totalnie się nie spodobały.
Tym razem uważam, że stateczność akcji jest atutem, a nie wadą + opowiadanie stanowi dla mnie świetne studium toksycznej męskości XD

Styl Hemingwaya sprawia, że wciągam się nawet w opowiadania o korridzie czy wyścigach konnych. Uwielbiam nieoczywistą symbolikę, która pojawia się w wielu z nich. Zaskoczyły mnie subtelne nawiązania do aborcji czy bycia gejem.
Doceniam również oddanie terroru wojny.

Fajnie zobaczyć, jak Amerykanie postrzegali emigrantów-Polaków.

WAR IS OVER

~Oh, the less I know the better~

Ta scena z kieszenią…
Serio nie chciałam tego wiedzieć

Czytanie tej książki będzie niezłą przeprawą

Z każdą stroną tego zbioru, mój tbr rośnie w zastraszającym tempie

Wow, ale te eseje są dobrze napisane. Ukazywanie złożoności swojej psychiki za pomocą kobiet z haremu jest bardzo ciekawym zabiegiem.

Ekspozycja mi nie siedzi.
Ciągle wracamy do tego samego, ale z pov różnych osób (i chyba ptaka). Poza tym, nie potrzebuję tylu informacji z przeszłości.
Może na końcu nabierze to sensu…

Nigdy nie myślałam o Wokulskim w taki sposób…

Mega ciekawy koncept

Zaczynam się coraz bardziej przekonywać. Jednak cały czas uważam, że te pomysły na kręgi (z wyjątkiem pierwszego i ostatniego) są trochę mało kreatywne. Poza tym, skąd oni mają pewność, że nie przeoczyli Grimesa? Dosłownie przekażą przez kręgi bez większych poszukiwań

[spoilery]
Jest trochę lepiej, ale nie ma szału?
Mam nadzieję, że wątek ✨tego bohatera✨ jednak zakończy się inaczej. Jeśli nie, to serio będę zła.

Wreszcie zaczyna się robić ciekawie…

Dlaczego ta książka ma tyle podtekstów 💀

Początek trochę mnie wynudził, a wstawki naukowo-filozoficzne miejscami są trochę za długie. Od wejścia do piekła jest jednak coraz lepiej.

Słyszałam o tej książce tyle sprzecznych opinii, że już sama nie wiem, na co się nastawiać.
Na pewno moje oczekiwania się nieco zmniejszyły

Mężczyźni w tej książce dają mi taki vibe współczesnych coachów podrywu…

Chyba jeszcze nigdy nie czytałam TAKIEJ książki

Nie spodziewałam się, że połączenie trzech tak różnorodnych narracji może stworzyć jedną spójną historię.

“Confidence is being okay being bad, not being okay being good”

Jestem totalnie podekscytowana, ponieważ:
1) to Elif Shafak,
2) książkę poleca Florence Welch.
Po prostu musi być świetna 💙

Ta książka do doświadczenie…
Shafak znowu udowadnia, że umie w wielowątkowe narracje