-pavlina > Recent Status Updates

widzę, że autorka naprawdę uwielbia, gdy mężowie głównych bohaterek są pisarzami

jakieś dziwne rzeczy się tu dzieją i nie wiem czy mi się to podoba czy jednak nie do końca

mam taką teorię, że adam tak bardzo desperacko chce być z juliette, bo pragnie jej miłości i tylko, dlatego że nigdy w życiu nie doświadczył czyjegoś bezgranicznego oddania i czystego uczucia samego w sobie. nie kocha juliette samej w sobie, a pragnie uczucia, którym go obdarza. ani razu nie odpowiedział jej na „kocham cię” jedynie widać, że przynosi mu to radość i swego rodzaju ulgę

jezuuuuu… jak mnie w tej części niemal każdy irytuje

lepiej mi się to czyta niż poprzednią część, bo pamiętam, że nie podobała mi się jakoś szczególnie, a tu jest póki co naprawdę fajnie

niewiele pamiętam z poprzedniego tomu, liczę, że się nie pogubię i sobie w trakcie czytania poprzypominam co się działo

początek był bardzo słaby, teraz jest już lepiej

dzięki bogu, że na końcu książki jest słowniczek, bo nazwy własne i ich znaczenie nieco mnie przerastają, ale ogólnie przyjemnie się to czyta, bo język jest dość prosty

mam jakąś blokadę, bo boję się co się wydarzy: cały czas albo się stresuję, albo chce mi się płakać, bo od dłuższego czasu wydaje mi się, że wiem w jaki sposób się ta książka zakończy i nie daję rady psychicznie na samą myśl

cała ta scena dziejąca się w Tianshan była dla mnie jakoś tak bardzo emocjonalna… zresztą w ogóle cały czas w tej książce buzują we mnie emocje

niewiarygodnie bardzo podoba mi się strona, w jaką zmierza ta historia

chce mi się płakać, gdy kolejny raz Rin zostaje oszukana/zdradzona i znowu coś jej się nie udaje. biedna dziewczyna…

boję się, że przez przerwę między tym a poprzednim tomem, pozapominałam wiele istotnych rzeczy

jak na to, jak bardzo jest to wszędzie polecane i niewiadomo jak wychwalane, to póki co bardzo słabo wypada ta książka

jestem ciekawa czy jest tak dobra jak mówią

kurde, z jednej strony czerpię dużą przyjemność z czytania tego, ale z drugiej z tyłu głowy mam takie uczucie, że nie do końca mi się to podoba, tak jakby te wszystkie napotykane przez postacie problemy były nieco na siłę wymyślane, żeby po prostu się coś działo