Yildiz > Recent Status Updates

"Efradını cami, ağyarını mani" şekilde anlatmak pek mümkün değil pek tabii ki.

Ne kadar müthiş bir giriş yazmış Thomas Mann bu kitap için, Hesse için.

ve şu cümleyle başlayan hangi hikayeyi elimden düşürebilirim ki:
"I wanted only to try to live in accord with the promptings which came from my true self. Why was that so difficult?"

Ripples in The Dirac Sea - Geoffrey A. Landis
Harika örgü. Mükemmel kurgu. Bayıldım. 5 yıldız.

Death ship - Richard Matheson - kitaba uzaktan bakiyormusum gibi oldu, giremedim içine bir türlü. sonunu anlamak icin wikipedia ya başvurduğum hikaye olduğundan 3 yıldız.

Hediye gelmesi bir, hakikaten ise yarayabilecek önerilerde bulunması ayrı bir şaşkınlık unsuru. Haydi bakalım hayırlısı.

Memlekete gidince toplayıp burada stokladığım hikayelerimdendi bu kitap. Bir solukta yarısına geldim. Meze rakıya neyse öyle aktı gitti bir gün batımına. Her hikaye bitimi bir dahası için tadında bir sabırsızlık bıraktı kucağıma. Çoktandır öykülerden alamadığım tadı bulduğum için, bitmesin diye burada kendimi frenledim.

Aynı anda başka kitaplar okuyup bunu sehpa üzerinde tuttuğumdan yavaş ilerliyorum.
Kitabın Alvaro de Campos kısmına geldim. Buraya dek okuduklarımdan eklemeden geçemeyeceklerimi alıntılara, bu cümleyi de buraya iliştireyim istedim.

"We are tales telling tales, nothing."
or in Portugese,
"Somos contos contando contos, nada."

Melodisi çok hoşuma gidiyor nedense.

" May winter wrap earth and not our minds, As from love to love or book to book, We enjoy our brief fire. "

Bir satır birden bana çocukken kendime verdiğim öğütleri anımsattı. Nasıl becerdigimi bilmediğim. Belong to yourself. Don't give yourself to anyone. Don't hope things from people. Yet, offer your best.

"Don't try to build in the space you suppose is future, Lydia, and don't promise yourself tomorrow. Quit hoping and be who you are today. You alone are your life."

"As if each kiss were a kiss of farewell, Let us lovingly kiss, my Chloe. Already our shoulder Might feel the hand Which calls to that fatally empty boat And binds in one sheaf What together we were With the alien universal sum of life." Sessiz gemi benzeri betimlemeyi görünce gülümsedim. Daha bir ısındı içim Pessoa' ya.

"What was and what may be lie, like children whose faces we cannot see, in the arms of silence. All we have is here, now."

Artık kütüphaneden alikoymama gerek kalmadan basucumda duran kitaba dönüyorum sürekli. Yavaş yavaş alıntı biriktireyim istedim.

Hediye gelen kitapla Pessoa nin çoklu dünyasına yine dalıyorum ara ara.

“Ne oldu onca deneyimlerin? Sanki hakkında hiçbir şey öğretilmeden içine salıverilmiş bir hayatı nasıl tüketeceğini bilemediğinden, o hayatı yaşadığını sonsuzca "semah" ederek kendine unutturmak istiyorsun. Geçip gitmek bilmiyor bunaltın; neye baksan onu görüyorsun; ağzını açmış sana biraz daha yaklaşan kara koyun sürüsünü, önlerinde erkekleri, sonsuza değin bitmeyecek yürüyüşü...”

"She stared at her reflection in the glossed shop windows as if to make sure, moment by moment, that she continued to exist."

Ah! O incir ağacı benzetmesi!
"I saw myself sitting in the crotch of this fig tree, starving to death, just because I couldn't make up my mind which of the figs I would choose. I wanted each and every one of them, but choosing one meant losing all the rest and I sat there, unable to decide, the figs began to wrinkle and go black, and one by one, they plopped to the ground at my feet."

"(…) I felt dreadfully inadequate. The trouble was I had been inadequate all along. I simply hadn’t thought about it.”

"Well, I had just decided to ditch Buddy Willard for once and for all, not because he'd slept with that waitress but because he didn't have the honest guts to admit it straight off to everybody and face up to it as part of his character (..)

Naif ama asi gözlerle adeta Caulfield isyankarlığıyla bakıyor gibime geldi Esther.

"There must be quite a few things a hot bath won't cure, but I don't know many of them."

"If you expect nothing from somebody, you are never dissapointed."

Aklıma kazıyorum sanki Hesse'yi. Bir sayfasını okuyorum, bir daha okuyorum çok beğendiğimden. Sonra altını çiziyorum. Düşünüyorum üstüne kitabı kapatıp. Alıntılamalıyım mutlaka buraları diyorum kendime. Gün dönüp de tekrar okumaya devam edeceğimde de; bir daha buluyorum oraları, tekrar okuyorum bir soluk. Kitaptan mı benim ruh halimden mi çözemedim. Çok alıntılarla gelicem. Bekleyin.