Alchenaed > Recent Status Updates

to nie jest książka do czytania na pusty żołądek (ale opitoliłabym taką laksę)

widać, słychać i czuć, że to Aga Zano tłumaczyła

jak przeczytam tę książkę, to przez najbliższe półtora miesiąca nie tknę niczego, co zostało napisane w USA

słodki jezu w morelach, mam za słabe serce na tę książkę, ile tu się dzieje, jakie to jest dobre, aaaaaaaaaa

"you can be vulnerable if you want, my love. you aren't at war any more"
ale mi ten rozdział poobijał serduszko ❤️‍🩹

ok, już na tym etapie podoba mi się bardziej od drugiego tomu i czuję, jak zasysa, najs

proszę, niech Peacock nie okaże się żadnym zdrajcą ani szpiegiem, proszę proszę

oczy mi wypadną od tego czytania na telefonie, ale przecież nie przerwę ciągu

kiedy jedziesz wpierdzielić przyszłemu teściowi swojego situationshipa (bynajmniej nie swojemu ojcu)

infinitely unreliable, oddly vulnerable, painfully desirable Kim, who he could neither understand nor forget 🫶 🫶

protect Phoebe at all costs!

jak dobrze, że są jeszcze dwa tomy, bo wciągnęło mnie i choć fabuły jest tu na 50 stron, to bawię się wspaniale

chłop myśli wackiem i opowiada historię swojego życia typowi poznanemu godzinę wcześniej, a potem robi zdziwionego pikachu, gdy typ okazuje się być trochę niegodny zaufania

- dzień dobry, my po informację
- jaką informację?
- tę, co pan ma
- nie mam żadnej informacji
- proszę nie żartować
- ale informację na temat czego?
- nie możemy powiedzieć
- aha
- no... to da pan tę informację

w stosunku do obrażeń, które zadają, to główni bohaterowie plot armor mają potężny

niby nie umiem złapać z tą książką wspólnego języka, a tu już 2/3

jezu, przesłuchanie związanego typa z jakimś narzędziem ogrodniczym, najgorzej

ebook na Legimi ma zepsute rozdziały, więc muszę improwizować z wyliczaniem postępu

albo wszystko wyparłam, albo wcześniej czytałam ją jednym okiem, ale naprawdę nie pamiętałam, że jest tu tyle opisów przemocy

zaczynam sobie przypominać, co mnie w niej tak urzekło, rozdział o hrabinie top

otwierasz książkę, a tam rok 2021 w swej pełnej krasie

cieszę się, że zawsze jak mi przyjdzie do głowy, że może jednak sięgnę po któryś kolejny tom, to Rice wyskakuje z jakąś dorabiającą lore zapchajdziurą i mnie sprowadza na ziemię. w poprzednim tomie to była historia Mariusa, tu opowieść o bliźniaczkach (100 stron, słodki jezu w morelach, to mógł być e-mail)

czy możemy wrócić do toxic yaoi, ja już nie chcę tej szalonej baby, która fruwa, całuje się z Lestatem i chce wszystkich pozabijać

ale czemu Lestat w tej części jest taki trochę głupi?

coraz mocniej doceniam tę metatekstowość, nie spodziewałam się jej, a jest bardzo satysfakcjonująca.

rozdział o Danielu i Armandzie to najlepsze, co mnie spotkało w tym uniwersum. czyta się to jak fanfiction o ulubionym shipie, tyle że jest kanoniczne <3

no nie podoba mi się to tłumaczenie; może i Olszewski trochę zamulał w Wywiadzie i Lestacie, ale za to Korombel przesadza ze stylizacją, rozdział o Małej Jenks był nieznośny

"Każdy może zostać śliweczką w takim diabelskim kompocie" 😭 pani Aniu, ale że tak od razu, na dzień dobry? 😭

wiem, że nie znam Bałut, ale jak autor zaczął skakać po całej dzielnicy i we fragmencie o getcie rzucać niemieckimi nazwami ulic, to nawet z mapą czytanie wkroczyło na level hard