Lilly > Recent Status Updates

ถ้าเป็นยุคนี้ อีตาพอล ฮับเบิ้ลน่าจะตกเป็นเหยื่อคอลเซนเตอร์ 1000% ตำรวจหลอกถามที่อยู่ก็บอกหมด ไอ่บ้า

"ทำไมถึงเป็นคุณที่ถูกปลด" เขาถาม "หรือคุณสมัครใจออกมาเอง"

"ตอนเป็นทหารผมไม่เคยสมัครใจอะไรสักอย่าง" ผมตอบ "มันเป็นกฏเบื้องต้นของทหาร"

ในที่สุดก็เจอเรื่องที่ติดมือ ฉันน่าจะถูกฉโลกกับพวกตัวเอกสายทหาร ห้าว ไม่สนโลก ขี้ประชด เท่ ฉลาด และปากแซ่บ555555

แปลกมาก ทำไมคนที่ส่งจดหมายมามีแต่น้องสามี (วะ)
😂😂😂😂😂😂😂

หลับคาไว้ที่หมู่บ้านผีดิบเมื่อปีก่อน ลองหยิบมาอ่านต่อ ลืมเบิ๊ด555555 ไม่เป็นไร

ไม่ชอบคำว่า "ผู้ชาย/ผู้หญิง" ในเรื่องนี้เลย ให้ตาย555
ใช้ "บุรุษ/สตรี" จะดูสมูตกว่า เกลาเองในหัวทุกรอบ

ชอบพี่ชายพระเอกอ่ะ น่ารัก (ถ้าเปิดอ่านต่อไปเรื่อย ๆ เขาก็ตายไง รู้สึกเหมือนกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับคนเขียน โทษหารสองหารสาม 😂)

อยากเขียนฟิคให้พี่ชายรอดเลย จะกรี๊ดด

ไม่รู้ว่าตัวหนังสือมันเล็ก หรือสายตาเราเองที่แก่ขึ้นตามอายุ โอ้ย5555555555

เพิ่งเคยอ่านแนวที่ตัวละครต้องคุยกันด้วยภาษามือ (พี่สาวหูหนวก แล้วนายเอกสวมรอยแทน) เวลานึกภาพตามแล้วดูน่ารักแปลก ๆ

ย้ำความสวยรอบที่ร้อยสิบแปด
รู้แล้วค้าบบบบบบ

พอเครียด ๆ ต้องกลับมาหาเรื่องนี้ เบาดี

พ่อใหญ่เฉินแกไม่เอาไรเลยจริง ๆ นอกจาก5555555

'ชายหนุ่มรุ่นกระทง'
รู้เลยว่านักแปลน่าจะเกิดก่อนฉันอยู่สักพัก55555

เหมือนได้ช่วยเลี้ยงนางเอกตั้งแต่แรกเกิด555

คนที่ (เดาว่า) เป็นพระเอกเพิ่งอายุสี่ขวบ ยังวิ่งไปวิ่งมาอยู่ในวัง แสบนิด ๆ ตามประสาลูกคนเล็ก แต่ที่แซ่บพริกสิบเม็ดคือคุมพ่อฮ่องเต้ หล่อ สุขุมนุ่มลึก รู้วิธีเอาใจ+ควบคุมสตรี ไม่แปลกใจทำไมบรรดาภรรยารักหลงแย่งชิงกันขนาดนี้

นักเขียนบรรยายดีอ่ะ รอดูรุ่นลูกว่าจะแซ่บขนาดไหน

ถ้ามีจัดอันดับบุคคลน้ำยาดีแห่งปี
ต้องมีพ่อนางเอกอยู่ในนั้น
โอ๊ยเนาะะะะ

แต่สงสารแม่นางเอกอ่ะ เฮ้อ

น้ำเน่ามาก555

นึกถึงซีรีส์เกาหลีสมัยเด็ก บทแรก ๆ ปูสตอรี่ดราม่าของพ่อแม่ ที่ทำให้เด็ก ๆ เหล่านี้มีชะตาแตกต่าง แต่ผูกโยงไว้ด้วยกันโดยบังเอิญ

นักเขียน+นักแปลใช้ได้เลยนะนี่ ในหัวเห็นภาพเป็นฉากหนัง เสียงฟ้าผ่าผสมเสียงสวดมนต์เหมือนดังออกมาระหว่างอ่าน ชอบ ๆ

วนกลับมาอ่านรอบที่ 3 ยังคงชอบสำนวนการเล่าเหมือนเดิม กระชับแต่สื่อได้ทุกอารมณ์ ไม่เวิ่นเว้อน้ำท่วมทุ่ง

อีกหนึ่งพระเอกหน้าสวย รักความสะอาดขั้นสุด อ่านแล้วอยากเชิญไปอยู่ร่วมกับเฉินจิ้งจง (พระเอกข้าจะรักท่านให้มาก) ไม่รู้ใครจะประสาทตายก่อนกัน

บทนำบรรยายดีจนขนลุก

ท้องร้องเสียงดังไปแล้วประมาณ 7 ล้านรอบ
ต้องลุกขึ้นมาทำกับข้าวกินระหว่างอ่าน
ไม่ไหว ๆ