°~°Alkaz°~° > Recent Status Updates

"Apollo. W sumie jest na swój sposób uroczy. (Jak zacznę zezować). Uroczy, ale irytujący."

"Nie wiedziałem, że tak się czujesz! Może chcesz pożyczyć moją żonę?"

"... Nawet jeśli jakimś cudem wzięłaby mnie pod uwagę... Podziemia to nie miejsce dla bogini takiej jak ona. Lepiej, bym o niej zapomniał..."

"Kiedy przestałaś widzieć w innych to, co najlepsze?
Kiedy zapomniałaś o uprzejmości? Kiedy zapomniałaś o miłości?"

"Myślałam, że poznanie nowych ludzi mnie uszczęśliwi. Ale czuję się bardziej samotna niż kiedykolwiek. Chciałabym, żeby świat przestał wirować."

"(...) gdyby mi odmówiono, pozwolono mi umrzeć i zwiędnąć na zawsze pod okrutnym podmuchem, który mnie owiał,
bo cóż mam robić,
Jak kwiat w rozkładzie, co wciąż więdnie
Pod jego gorzkim słowem, kiedy ciepło
Dałoby nieszczęsnemu sercu życie?"

"Mimo wszystko nie będę się spieszyć; wolałabym zatrzymać się na zawsze na wspomnieniach tych szczęśliwszych tygodni; chciałabym powtórzyć każde słowo, wszak zapamiętałam ich tak wiele, opisać każdy urok elfiej siedziby. Ale nie, moja opowieść nie może się zatrzymać; musi biec tak szybko, jak mój los - mogę jedynie opisać w krótkich, mocnych zdaniach gwałtowne i nieodwracalne przejście od szczęścia do rozpaczy."

"Śmierć jest tak straszna dla żyjących; łańcuch przyzwyczajenia jest tak silny, nawet gdy nie spaja go uczucie, że serce musi cierpieć, gdy pęka."

"W tamtym czasie życie było olśniewające; zaczynałam uczyć się nadziei, a cóż bardziej przynosi sercu bardziej gorzką rozpacz niż zniweczona nadzieja?"

"Moje życie było wcześniej jak miły wiejski strumyk, (...). Teraz wydawało mi się niczym zmienna rzeka (...). Niestety! Nie wiedziałam, do jakiej pustyni będzie dane jej dotrzeć, jakie skały rozerwą jej wody i jak odrażający widok odbije się w jej falach, ulegając dalszemu zniekształceniu."

kinda creepy

"W tym wszystkim było coś osobliwego, co mnie przyciągało i oczarowywały. Był jak przebudzony z długiego, pełnego wizji snu (...): Diana odeszla; jego przyjaciele zmienili się lub poumierali i teraz, gdy się przebudził, byłam wszystkim, co mógł kochać na ziemi."

"Gorzko wyrzucałam sobie to, co nazywałam karygodną słabością; ale ta słabość powracała, gdy tylko zbliżał się krytyczny moment, i nigdy nie znalazłam w sobie dość odwagi, by odejść."

"(...) mojej matki miałam nigdy nie zobaczyć, była martwa: ale wizja mego ojca tułacza była obiektem czci mojej wyobraźni."

"(...) gdy jedna nadzieja zawiodła, całe życie stało się jałowe; i że wraz z unicestwieniem jedynego uczucia, jakie dane mi było pielęgnować, moje istnienie zgasło."

"(...) gdy jedna nadzieja zawiodła, całe życie stało się jałowe; i że wraz z unicestwieniem jedynego uczucia, jakie dane mi było pielęgnować, moje istnienie zgasło."

"(...) przyszłość jest mroczną, postaraj się, by jej teraźniejszość była szczęśliwa."

"Wybacz mi, przykrość jaką nieuchronnie Ci sprawiłem: póki jednak znajdowałem się na tej nieszczęsnej wyspie, na której wszystko schnie duchem Tej, którą utraciłem na zawsze, ciążyło na mnie zaklęcie. Teraz dostało złamane (...). Kiedy opuszczę to miejsce, nie oczekuj ode mnie wiadomości. Muszę zerwać wszystkie więzi, które jeszcze istnieją. Stanę się żałosnym wyrzutkiem (...)."

"Zapomina się, a moja historia wciąż czeka, by ją opowiedzieć."

"Ogarnął mnie dziwny nastrój. Jestem sama - całkiem sama - na świecie, nieszczęścia jak plaga przetoczyły się nademną i wyczerpały mnie; wiem, że wkrótce umrę, i jestem szczęśliwa - radosna (...). I z tym przekonaniem zaczynam spisywać moje tragiczne dzieje. Być może lepiej by się stało, gdyby historia taka jak moja umarła wraz ze mną, wiedzie mnie jednak jakieś nieokreślone uczucie (...)."

"Kocham ją całą sobą i być może, w jakimś głębszym świecie niż ten, który znamy, w jakimś miejscu piękniejszy niż to, które widzimy, ona też mnie kocha. Kiedyś nas uratowała. I nie można powiedzieć, że wilk nie ma w sobie tajemnic."

"Tak naprawdę to nie wiem dlaczego. Ale ale pewnego ranka budzę się i okazuje, że ciebie nie ma. (...) Idę za waszymi śladami, ale trop się urywa. Wołam cię głosem nabrzmiałym żalem, ale robiłam to już wcześniej i znam zakończenie. Odeszłaś tak jak tata, tak jak robią to zwierzęta. Odeszłaś w dzicz, żeby umrzeć. A może po to, by żyć."

"Tak, ludzie robią sobie krzywdę nawzajem. A my pamiętamy tę historię, pamiętamy cierpienie, ale pamiętamy o nim, bo to się wyróżnia. To zakłócenie na osi czasu, coś, co nie pasuje, a to dlatego, że reszta osi czasu, którą jest całe nasze życie, składa się z dobroci. I ta dobroć jest czymś normalnym, tak bardzo normalnym, że nawet tego nie zauważamy."

"Jej ciało ledwo przeżyło. A kiedy się obudziła, Była już gdzie indziej i zabrała tam ze sobą wszystkie najsilniejsze części siebie, nawet swój głos."

"-Byłem w identycznej sytuacji.
-Wiem, że byłeś, i to nie jest coś, co mija.
-Mylisz się. Mija, jeśli na to pozwolimy. Zrobiłem dla ciebie miejsce.
-Myślisz, że coś ma znaczenie, jeśli w grę wchodzi miłość? Miłość sprawia tylko, że wszystko staje się bardziej niebezpieczne."

"Ciągle płaczę, ale teraz z powodu piękna świata i jego delikatnego przyciągania, z powodu jego tajemnicy i wyczucia czasu, z powodu jego głębokiej, najgłębszej wiedzy, kiedy znalazłam się tak blisko krawędzi, a teraz wróciłam i zastanawiam się, czy właśnie to widzi (...) za każdym razem, gdy do mnie wraca."

"Większość mnie została w lesie taty. A teraz jestem wszystkim tym, czego nienawidzę."

"Przestaję być kobietą, człowiekiem, zwierzęciem, czymkolwiek dotąd byłam. Jestem furią obleczoną w ciało."

"-Czy ty naprawdę istniejesz? A może umarłaś? Nie potrafiłabym się z tobą rozstać. Czy jesteś duchem?
"Nie wiem." "

"-Pierdol się za to, że jestem ci coś winna. Jestem ci coś winna, a to masakra, bo nie powinno się być nikomu nic winnym za coś takiego. (...)
-Czy ty się cieszysz, że go już nie ma?
-Serio mnie o to pytasz? Był moim najlepszym przyjacielem, kochałam go, a od lat byłam ja duch. Oczywiście, że cieszę się, że go nie ma."

"Nigdy nie będziesz z nimi tak blisko, jak one są ze sobą, więc najlepiej odpuść już teraz."