Aommie K. > Recent Status Updates

การกระทำน้อย บรรยายเยอะ

พาร์ทสืบสวนทำให้นิยายดูน่าสนใจขึ้น แต่หนังสือเล่มนี้ก็มีส่วนน่าเบื่ออยู่คือการชมโฉมเซียวหลานเฉ่า รู้แล้วว่าหล่อ รู้แล้ววววว พอได้แล้ววววว

ใครกำลังมองหาหนังสือแนวสืบสวนสอบสวนอาจจะต้องผ่านเล่มนี้ไปก่อน ไม่ค่อยสืบกันเท่าไหร่ ตัวเอกเน้นบ่นหัวหน้ามากกว่า หรือ Genre มันคือ Romance 🤔

อยากทราบว่านักเขียนเป็นไรกับมุกข่มขืนมากมั้ย เอามาเล่นเป็นมุก 2 รอบแล้ว

องค์ชายเจาที่ใคร ๆ ก็ต่างกลัวเหมือนมนุษย์กินคนแต่กลับถูกถังเยว่เข้าหาได้อย่างง่ายดาย โคตรจะแมรี่ซู แอบน่าเบื่อ

นอกจากฉากพิเศษจะขัดมู้ดแล้วยังมี rape joke จากตัวเอกของเรื่องอีก

ไม่เข้าใจการมีอยู่ของฉากพิเศษท้ายบท มันดูไม่ใช่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่อง งงมาก

เดินเรื่องช้านะ 50 หน้าแล้วยังไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเท่าไหร่

ห้ะ เพิ่งรู้ว่าเต้าฮวยกินแบบอาหารคาวได้ด้วย อยากลองชิม

หิวข้าว อยากกินหมูน้ำแดง

พาร์ททำอาหารซ้ำซาก ไม่ใช่เมนูซ้ำนะแต่หมายถึงเปิด live มาทำอาหารแบบวนไป อุปสรรคอยู่ไหนเข้าด่วนนน

*กำหมัด*

สงสารบัวลองจับใจ

ตอนสู้กับงูจงอางตื่นเต้นใช้ได้เลย ช่วยใส่ฉากแบบนี้มาเยอะ ๆ ได้มั้ย

เมื่อคุณเจอเรื่องลี้ลับแต่ไม่อยากโดนบูลลี่ว่า "นี่คุณศักดิ์ก็เชื่อเรื่องแบบนี้กับเขาด้วยรึ" ก็เลยแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

ตอนแรกว่าจะให้ 4 ดาวแล้วแต่พอเจอหน้านี้ไป เค ๆ 5 ดาวก็ได้

ปกหลังพิมพ์วอลต์ดิสนีย์ตัวหนาก็เลยแอบคาดหวัง เนื้อหาข้างในพูดถึงดิสนีย์ได้จางมาก

ชอบหน้านี้ในบทเยียวยา มีการเล่นคำรอเรือลอลิง ไม่ใช่ว่าบทอื่นไม่ดีนะ เราเข้าใจข้อจำกัดของการแปลบทกวีอยู่

ชอบปูมหลังของโคเตงาวะ

ในพาร์ทของคดีน่าเบื่อมากแต่ในพาร์ทของการกล่าวถึงปลาไหลย่างน้านนนนนนน…หิว

เจอตอนที่ชื่อเรื่องเหมือนบนปกแล้ว ก็เลยรู้สึกคาดหวังนิดหน่อย และใช่ ผิดหวัง

จะสนุกกี่โมง ตี 1 เหรอ ตี 2 เร้อะ ตี 3 เร้อะ

เป็นความสัมพันธ์ที่กระอักกระอ่วน ถูกบีบให้ไม่มีทางเลือก พระเอกเหมือนเสี่ยแก่ๆที่เปย์เป็นแสนแล้วอยากได้รักแท้จากเด็กมหาลัยวัยเอ๊าะๆ