Szum > Recent Status Updates

To dobrze, że jest kilka kanonów. Bo nie podoba mi się, że Dziewczynka od razu uciekła i że jako kilkulatka snuła się sama/z kotem i że jej Cheri Cola i inni nie znaleźli/nie szukali przez prawie dekadę. To smutne i dołujące.
BL/Ind przebiło nawet kopanie szczeniaczków :P Niejednoznaczności mamy raczej w wizji rewolucji :P

Mam nadzieję, że wersja książkowa ma przypisy. Są potrzebne, np. w kwestii nazw i słów jakimi ludzie się do siebie zwracają (i chyba na początku były tłumaczone, potem nie). Może to urok przekładu z drugiej ręki.
Raz było zachwianie narracji, w zdaniu o matce przeszła do 1-osobowej. Nie wiem, czy specjalnie, czy niechlujstwo.

Wrażenie - sytuacja kobiet jest jakby cofnięta o pokolenie względem Polski, tylko gorsza.

Po raz kolejny dzięki niebiosom, że urodziłam się w uczciwej PRLowskiej Polsce a nie w Azji... Naprawdę aż mnie skręca...

Fragmenty z psem jako narratorem były świetne i prawie równoważyły obowiązkową ponurość powieści dziejącej się na Śląsku. Prawie.

Dodatkowa gwiazdka za fenomenalnego Maćka Stuhra.
Od skojarzenia ze Spalonymi słońcem, przez kryminał z elementami politycznymi, aż nagle do heist movie na więcej niż jednym poziomie. Nieźle!
Narrator nie jest aż takim idiotą, jak się wydaje. Jest idiotą wybiórczym.
A trup, o którym zapomniałam był nie od kompletu.;)
Bez appendixu z raportami mogłabym żyć. Pewnie były w nich ważne rzeczy, ale nuda wyłączyła mi uwagę

"Czy ty kolego, kurwa nie przesadzasz? U-bootem będziesz spierdalał? I to w dodatku z mola w Sopocie?"

Doomsday cult szukający nowego celu w życiu po tym jak Doom(sday) nastąpił mnie rozczulił, więc...
Niby 5 numer, ale dobrze się go czyta jako stand-alone (przejrzałam tylko #2-4, w #1 był generator fobii).
Vibe Maga silny jest.
Zwykle nie tykam Marvel Magic, a o Annihilation (Crisis) wiem tyle co z YT o czymś innym. Wiem, że marnują się jakieś nawiązania, a eldrich horrory są dość nazwane... ale to nie przeszkadza :)

Maciej Stuhr wyciąga imponująco wiele głosów.
Najbardziej rozbraja mnie, że jak główny bohater mówi o sobie (czyli w swojej głowie), brzmi niemal dokładnie jak Boguś Linda, łącznie z akcentowaniem. A jak się odzywa na głos, to jak...taka owca, gorsza niż Pazura w Psach ;)
Ale jak ma brzmieć młody oficer SB :) Wszak mamy nowoczesne lata 60te, choć menda od kontrwywiadu nadal za bardzo kocha swoją pracę, co też słychać

Pani będąca głównym złem praktycznie miała to wypisane na twarzy, mówiła to wprost, i zgrzytałam zębami, że główna bohaterka jest tak powolna. Podobała mi się za to Ossa.
Widać, że od czasu napisania książki dzieli nas pandemia, co dodaje creepynessu. Że antyszepionkowcy to problem? You knew nothing.
Tylko czemu spin-off z innym nastrojem, stylem, bohaterami i settingiem (podmieńcy) jest oznaczony jako tom 3?

Niespodziewana zmiana nastroju i obsady, a i styl jakby inny. Też sympatyczne, ale jakby bardziej na poważnie.
Setting rozszerzył się i już mamy nie tylko stwory z baśni i legend, które ludźmi jednak nie są (albo już nie są) ale i muta... ludzi z powerami (płanetnik, wiła).
Sepleniący czort w wykonaniu lektorki był zabójczy... i bardzo wiarygodnie trudny do zrozumienia :P

Sympatyczna niezobowiązująca książka choć z silnym wątkiem frustracji. Dobre tło do prac manualnych. Lektorka rewelacyjna.
Fakt, że Krakersa najpierw nie było bo niesprecyzowane coś, a potem się pojawił bo inne coś uważam za ciut naciągany. I nie należy wnikać w takie detale jak kwestia wolnej woli u aniołów. Miłe duchy nazistowskich żołnierzy jakoś się w polskiej fantastyce powtarzają. Wątek konwentu był dość meh.

No co poradzę, mama mi puszcza audiobooka :P
Brak Krakersa uważam za skandal! ;)

Mocni są starsi państwo zagrywający bezpardonowo kartę "jestem niedołężnym staruszkiem", żeby coś wymusić, kogoś zmanipulować, sprawić, że poczuje niekomfortowo itp. Ale nie umiem ich polubić, w tym pani szpieg.
Może jest zbyt realistycznie? Za dużo o demencji?
Intrygujący motyw Bogdana, speca od budowlanki ("wszyscy specjaliści to Polacy"), a przy okazji dobrego gracza w szachy i na drugi rzut oka bystrego faceta.

Jak dotąd zaskakująco nieprzyjemna, jak na coś w zamyśle zabawnego. Może dlatego, że słuchałam po nocy i przez pierwsze 2h zastanawiałam się, czemu tekst ze zmienną narracją, gdzie ta 1-osobowa jest żeńska, czyta facet. Choć czyta nieźle.
Tłumaczenie i płynne i dziwne. Jakby tłumacz nie chwytał, że niektóre związki funkcjonują inaczej i wychodziły mu dziwaczne kalki (holy church jako święty kościół za każdym razem?).

Przesłuchane z przypadku i nie w kolejności, ale co tam. Książka typu "feel good", sympatyczna i zabawna.
Lektorka była fenomenalna. Naprawdę.
I ta masa szczegółów, którymi autorka podkreśla, że jest w moim przedziale wiekowym... ten generał Daimos z włoskim zaśpiewem, filmowy Wywiad z wampirem, Fragglesy, pajęczyca Tekla w dobranocce o Pszczółce Mai i callanetics. Yup, nie do pomylenia ;)

Samo nagranie bardzo fajne. Pasuje mi tu głos Cobie Smulders, a pan grający Detective-Constable Sama Wilnera ma przyjemny śmiech.
Aspekt kryminalny był lepszy w pierwszej części - przynajmniej można było nazwać to zagadkami. W tej po konstrukcji widać, kto zabił, ale bez dłuższych wyjaśnień trudno dojść czemu. Ok, w ostatnim opowiadaniu nawet się dało, ale trudno było uwierzyć w tak bezsensowny motyw.

Przyjemne, urocze i nie takie oczywiste jeśli chodzi o jak i dlaczego. Świetne technicznie.
Cosy mystery a jednak nie do końca, bo właścicielka rozkosznego sklepu bożonarodzeniowego i dwóch kotów, wielbicielka kryminałów i podkastów true crime jednocześnie ma nieokreśloną przeszłość, z takich, w których służby specjalne odradzają grzebania.
Ale jednak w tej Kanadzie to patologia, żeby 15-latka mogła być zatrudniona

Długofalowa, dyskretna i podstępna inwazja na Ziemię, wersja biurokratyczna. Z punktu widzenia najeźdźców. Ludzkość tradycyjnie broni się głównie nieświadomym demoralizowaniem zbiurokratyzowanych obcych.
Po co w chwili kryzysu pani minister od trzymania za mordy dziewczyna będąca mieszańcem międzygatunkowym - nie wiem.

Niektórzy autorzy ze swoich pomysłów do Doktora Who stworzyli świetne książki.
To nie jest ten przypadek. Tragedii nie ma, szału też nie.
Fajnie, że świat się okazał inny niż nasz poprzez fabułę (np. wojna światów). Źle, że były sprzeczności i męczące postacie.
Jak wampir tłumaczył, że bohaterka, której sprzedawał głodne kawałki, źle interpretuje jego słowa bo by chciała, to ja się czułam gaslightowana przez autora.

Brenda, narratorka i (eks)narzeczona Frankensteina jest fajna. Lektorka świetna. Pierwsze opowiadanie było okropne, ale potem książka się rozkręca.
Autor unika oczywistości i rodzina, która wyglądała, jakby uciekła z Innsmouth, była z innej książki ;) Super materiał na sesję w Brindlewood Bay.
Ale źle mi się słucha bo druga bohaterka jest odrażającym, uprzedzonym babsztylem, chyba specjalnie, nie wiem po co.

Drogi narratorze/bohaterze książki, który tak dobrze znasz zasady pisania klasycznych kryminałów i zapewniasz czytelnika, że ich przestrzegasz i że jesteś wiarygodnym narratorem, nie jak ci wszyscy niewiarygodni narratorzy ostatnio... czemu ja ci tak do końca nie wierzę i zastanawiam się, gdzie mnie robisz w konia? I to mimo wymienienia rozdziałów, gdzie ktoś ginie na wstępie.

Zaczyna się interesująco. Zastanawiam się, czy będzie to "dialogues yet to come".
Rozwala podejście USArmy i władz "ale jak to ktoś doszedł jak uzyskać super moce i nie był to Amerykanin?" oraz "zaraz, ona nie da ich wojsku, nie sprzeda, tylko trzeba być miłym, żeby dostać? Przerażające!"
Nie dochodzę, jak przemycono do izolatki komórkę i broń.
Kreska pana Quitely'ego jakby ciut mniej organicznie obleśna niż zwykle.

Bardzo fajnie zrealizowany audiobook, przynajmniej na razie. Książka to seria wywiadów i duży cast dobrze jej robi.
Miałam ją już trochę na wishliście na Audible, a teraz potrzebowałam czegoś zupełnie innego niż zwykle... (A szansa na to, że obejrzę serial jest i tak znikoma :P)

+ technologia obronna oparta na plagiacie i kradzionych pomysłach FTW!
+ world building

- z przyczyn zawodowych kołek niewiary mi się urwał na opowieści Stealth, jak to jej "breakthrough" artykuł nie został opublikowany, mimo wsparcia uniwersytetu, bo była 21 letnią lingerie model. To. Tak. Nie. Działa. Prędzej sprawdzą afiliację niż fotki w bieliznie
- 28-29 letni facet sypiający z 17 latką - ble, prawie pedofilia

Jestem fanką pozbywania się nekromantów za pomocą pocisków rakietowych!
Ta książka zawiera też jedyne w miarę sensowne wytłumaczenie, dlatego ktokolwiek by chciał przywołać Wielkiego Przedwiecznego - z nudów i żeby zobaczyć coś nowego na koniec swojego trwającego przynajmniej dwieście lat życia. ;)

Robienie bohaterów (i czytelników) w bafometa jest urocze!
Zmienny rodzaj narracji/zapisu zaskakująco dobrze się sprawdza w audiobooku przy tym lektorze. Nie wiem za to, czy równie fajnie by się mi to czytało.
Ad oskarżenia w niektórych recenzjach - ciągle czekam, ale może dlatego, że jak ostatnio sprawdzałam, to cross-dressing to było osobne pojęcie...

4. Jest zabawnie. Największym zagrożeniem i tak jest katastrofa ekologiczna. Nie stwory z głębin, na nie mamy broń palną. Nie robimy let's split up, bo już wiemy, że to złe. Kolega przedawkował, ale jest obecny duchowo, a może jako halucynacja. Czekam na pytanie, gdzie niektórzy byli podczas split upu.
Tylko jak patrzę na komentarze, to myślę, że warto pamiętać, że 1990 to nie XXI wiek. I może używać wikipedii :P

3. Vibe sesji w Cthulhu - prof. antropologii jest w Arham (sic!) bo czytał plugawe księgi. Inni odruchowo czytają na głos losowe teksty mistyczne, np. Necronomicon. Poczytalność spadła, są nerwice, uzależnienia i zmarnowany potencjał.
Sielskie miasteczko to teraz mem o Sandomierzu bez Ojca Mateusza. Zła Korporacja poczyniła Szkody. Owce zdechły. Kopalnia zamknięta. Córka lokalnego nekromanty pisze erotyki o wampirach

2. Narracja jest co najmniej dziwna, jakby meta, a może nawet eksperymentalna. ;) Początek w 2os, różne pov i przeskakiwanie na coś jakby scenariusz rozpisany na role. Pan lektor sprawia, że to naprawdę fajnie brzmi, o dziwo. Podoba mi się, że gdy bohaterowie są opisani jako "kids", daje to wrażenie przestawienia "kamery".
Angielski nie jest pierwszym językiem autora, ale nie przeszkadza mu to w zabawie językiem.