Μου φέρνει στην μνήμη βιβλία όπως ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα, όπου ο Μπεγκεμοτ και ο Αζαζελος φέρναν τον κόσμο από πάνω κάτω. Επίσης η πρίζα του θυμίζει αρκετά τον Σαραμάγκου, καθώς είναι συμπυκνωμένη αλλά ευανάγνωστη. Και τέλος Μπέκετ, με όλη αυτή την αναμονή.
Από κει και πέρα, το σκηνικό που στήνεται και το βάθος των χαρακτήρων είναι πρωτοφανές, δίνοντας ένα κείμενο που ενώ δανείζεται άλλα, τελικά ξεφεύγει παρασάγγας
— Dec 04, 2025 06:44AM
Add a comment