Rozachcz > Recent Status Updates

Found (f̶o̶o̶t̶a̶g̶e̶) diary in space

“ My backpack weighs a ton, but the library was having a sale and I couldn’t resist. And I can justify buying seven hard copies of Agatha Christie books as research”

ESAU KELLY KAMINSKI 💀💀💀💀💀💀

Julien is so much *surface*. It has made me wonder what’s going on beneath.

But not everyone has dreams. Some people just *are*, the way that trees and rocks and rivers are just there without a reason, the rest of the world moving around them.

‘Even if I ‘ad been there, do you thinks they would have listened, the men that is?’ She snorted ‘ Men listens to me when their bellies ache, their bones ache or break, or their women are in the time of trail. Then they looks up to me, but all the other times I is just another woman to be told “What can you know?”

Really outdated information on the autism spectrum + the main protagonist doesn't seem like an actual person but a walking ICD definition of autism. Sad becuase this could be an interesting read.

Krwiożercze niedźwiedzie 🧸🫣

This 1051 pages long book has the time ( and the audacity) to talk about Strike feeling gassy.

Pretending that Flavia is older helps to get through this as there is no way that is an eleven years old child.

Okrutnie zły styl pisarski, niepotrzebne rozwlekłe i szczegółowe opisy tras wrocławskich ( jakby autor chwalił się, że nadal pamięta trasę tramwaju 17 lub gdzie jest jaka cukiernia). Główna bohaterka jest typową "kobietą napisaną przez mężczyznę"- papierowa wydmuszka wg której najgorsze to być tłustym, a sama ocenia się przez pryzmat atrakcyjności dla mężczyzn.
Zaciskam zęby i mam nadzieję, że intryga wynagrodzi ból.

Straszna bolaczka polskich tłumaczeń- czasem imiona bohaterów są tłumaczone, a czasem nie... I bądź tu mądry

Błędy ortograficzne i trudne do zniesienia powtórzenia. Całe szczęście historie bronią się same.

„dziś nazywamy te miejsca szpitalami psychiatrycznymi. Praca w nich jest ciężka- wiem to z własnego doświadczenia dzięki ciekawej praktyce studenckiej. Poznałem wówczas inwalidę bez nóg, który lubił chodzić po korytarzu na kolanach. Specjaliści od zdrowia psychicznego dokonują cudów.

Psychiatrzy obcięli mu nogi czy sprawili, że zaczął chodzić po korytarzach? Żarcik czy durna anegdotka?

Pierwsze wrażenia: bardzo kulawe tłumaczenie. Na obronę tłumacza Mahnke nie ułatwia sprawy swoim stylem.

Art style hurts my brain so I can read this volume in max 10 pages chunks. Stuff of nightmares.

Korytarz pełnomorski Mroza- bardzo wtórne, bez polotu. Historia opowiedziana już wielokrotnie i to zdecydowanie lepiej. 2/5

Korytarz pełnomorski Mroza- bardzo wtórne, bez polotu. Historia opowiedziana już wielokrotnie i to zdecydowanie lepiej.

"Zapalny stan udręki" ( gwiazdy polskiej fantastyki) Sylwii Chutnik- nie tylo autorka nie ma nic wspólnego z gatunkiem, ale też jej opowiadanie nie ma nic wspólnego z obrazami Różalskiego. To opowiaska o odlocie po lekach, ani to fantastyka, ani ciekawe. 1/5