Sema Dural > Recent Status Updates

Benden kurtulamazsın.Benim binlerce çehrem var.Ben herkesin tanıdığı sesim.Ben her zaman var olan ötekiyim.Öteki,cevap veren.Sen ağlarken gülen.Sen yorgunken dürten.Dürten, gizli kalan bir vicdan gibi tedirgin edenim ben.Kötüde iyiyi, en koyu karanlıklardan lambayı gören iyimserim ben.İnanan,gülen,sevenim ben.Topallayarak da olsa yürüyüp gidenim ben.Sen hayır derken evet diyenim ben !

Benden kurtulamazsın.Benim binlerce çevrem var.Ben herkesin tanıdığı sesim.Ben her zaman var olan ötekiyim.Öteki,cevap veren.Sen ağlarken gülen.Sen yorgunken dürten.Dürten, gizli kalan bir vicdan gibi tedirgin edenim ben.Kötüde iyiyi, en koyu karanlıklardan lambayı gören iyimserim ben.İnanan,gülen,sevenim ben.Topallayarak da olsa yürüyüp gidenim ben.Sen hayır derken evet diyenim ben !

“Çevreleri tarafından korkutulmuş kişiler, durumları ne kadar perişan olursa olsun değişimi düşünmezler. Hayat biçimimiz fazlasıyla kırılgansa ve bundan dolayı varoluşumuzun koşullarını kontrol edemediğimiz aşikârsa, müspet ve aşina olana sıkı sıkıya tutunma eğilimi gösteririz.”

“Gerçekten de kesinlikle herkes itaat edebilir. Oysa, insanlığın tamamıyla karşılaştırıldığında, pek az insan aklın yönetiminde erdemli alışkanlıklar kazanabilir. Demek ki Kutsal Kitap'ın tanıklığı olmasaydı, insanların neredeyse tamamının kurtuluşundan kuşku duymamız gerekirdi. “

Tabiatta Tanrı’nın yasalarını izlemeyecek bir şey ortaya çıkarsa, bu Tanrı’nın evrensel yasalarına, tabiata getirdiği düzene zorunlulukla aykırıdır. Kutsal Kitap'ta mucizelerden sözedildiğinde, tabiatın bir eserinden başka şey anlaşılamaz. Söylediğimiz gibi, o, yalnızca insanın kavrama yeteneğini aşan ya da aştığı sanılan bir olay, eserdir.

Yunus Tanrı'nın gözünden ırak bir yere kaçabileceğini sanmıştı. Görünüşe bakılırsa bu da şunu kanıtlıyor: Yunus bile, Tanrı'nın, İsrail dışındaki diğer bölgelerin sorumluluğunu, emri altında hüküm süren başka güçle­re bıraktığına inanmıştı.

Yalnızca Yahudiler değil paganlar da, herhangi biri­nin diğer insanları aştığı her durumda Tanrı'ya gönderme yapmaya alışkındılar. Yusuf, Firavun'un gördüğü rüyayı yorumlayınca, Firavun tanrıla­rın zihninin onda olduğunu söylemişti. Nebukadnessar da Daniel'e "sende kutsal ilahların zihni var" demişti. Ustalıkla imal edilmiş bir şeye Tanrı'nın eli değmiş derlerdi.

“Hiç kan dökmedikleri halde, ondan bin kat daha katil insanlarla dolu yeryüzü.”

Platon’un Şölen’indeki ünlü efsane geldi aklına: Tanrı onları ortadan ikiye ayırıncaya kadar tüm insanlar hermafroditti, o zamandan beri bu yarılar birbirlerini arayarak dünyanın dört bucağında gezinip duruyorlar. Aşk, kaybettiğimiz yarıyı özleyişimizdi belki de.

Sadece bir tek hayat yaşadığımız için bu hayatı öncekilerle karşılaştıramaz ya da kusurlarımızı gelecekteki hayatlarımızda gideremeyiz; bu nedenle de ne istediğimizi bilemeyiz.

Yeterince büyük bir yalan söyler ve sürekli tekrar ederseniz, sonunda halk buna inanır.

Rahip bir parça ekmeği havaya kaldırır ve “Hoc est corpus!” (Bu [İsa’ya ait] bedendir) diye haykırırdı ve ekmeğin İsa’nın bedenine dönüştüğü varsayılırdı. Okuma yazma ve Latince bilmeyen çiftçilerin zihninde “Hoc est corpus” tabiri, “Hokus pokus” şeklini almış ve böylece kurbağaları prense, balkabağını at arabasına dönüştüren sihirli kelimeler doğmuş.

Acı acıdır, korku korkudur ve aşk da aşktır; matriste bile. Hissettiğiniz korkunun dış dünyadaki birtakım atomlardan mı, bir bilgisayarın yönlendirdiği elektrik sinyallerinden mi kaynaklandığı fark etmez. Bu yüzden zihninizin gerçekliğini sorgulamak istiyorsanız bunu matrisin içinde de dışında da yapabilirsiniz.

Laik akımlar da bu tehlikeden muaf değil. Bilimsel hakikate son derece bağlı ve tüm dinsel dogmaları reddederek yola koyulsanız bile, gerçekliğin karmaşıklığı er ya da geç öyle bunaltıcı bir hal alır ki sorgulanmaması
gereken bir doktrin icat etmek gerekir. Dinsel doktrinler insanların kafasını
rahatlatıp ahlaki kesinlik sağlasa da adalet sağlayıp sağlamadıkları tartışılır. ???

Postkolonyal ve feminist düşünürler tarafından ortaya koyulduğu üzere “rasyonel birey”, üst sınıf beyaz erkeklerin otonomisini ve gücünü yücelten şovence bir Batı fantezisi olabilir.

“1890'larda ya da 1930'larda Birleşik Krallık, Avustralya ve ABD gibi ülkelerde yaşayanlar
kalıtsal bir biyolojik unsurun Afrikalı ve Çinli insanları yapı itibarıyla Avrupalılardan daha az zeki, daha az girişken ve daha az ahlaklı yaptığına inanıyorlardı. Sorun kanlarındaydı. Bu tarz görüşler hem siyasi arenada saygı
görüyor hem de bilimsel altyapıyla destekleniyordu.”

Araştırmacılar, gebeliğin yedinci ayı gibi erken dönemlerde, rahim içinde bebeğin düş gördüğünü bulgulamış­lardı. Anne çocuğa düşlerini aktarıyor olabilir: Aynı düşleri görüyorlarsa, anne, çocuğa kendi bilinçdışını aktarıyor olabi­lir.

Eğiticiler, terapistler, hatta tıp doktorları hangi ekolden olurlarsa olsunlar "zor vaka­larla" karşılaşıyorlar. Onlar, kişinin kendi öyküsüne, sıklıkla bir sır öyküye "köklenmişliğiyle" karşılaşıyorlar. Bu öykü ki bazı anlarda, "flash" anlarında, sözcükler düzeyinde ya da bedendeki "şeyler" düzeyinde ya da hastalık, kaza, ölüm düzeyinde ortaya, yüzeye çıkıyor.

yası bitmeyen birinin yerini alan bir ikame çocuğa yaşayacak alan bırakılmamıştır. O, ölü kardeşi hakkında konuşma fırsatı bile bulamamış, ona ait olan yeri ve ismi aldığı için kendisini bir gaspçı gibi hissetmiştir.

Neler olduğunu konuştuğu­muzda, şifreyi çözdüğümüzde, olayların kırmızı ipini çekebildi­ğimizde, olaylar yeniden başka türlü çerçevelendiğinde, sırlar konuşulduğunda ve söylenemeyenle yüzleşildiğinde kişi in­cinirlik döneminden çıkar.

Yıldönümü sendromunda bir lanet yok. Ben zaten lanete inanmam; ama bir "neden" bulmak için yeterince bir baştan çıkartma söz konusu. Bu yineleme olasılıkla bilinçdışı bir "kehanet"; ya da bir zararın telafisi söz konusu, ya da bu bir anımsatıcı; ya da konuşulama­yan, düşünülemeyen bir olayın gerçek yerini gösteriyor.

Hepimiz karışık soydanız. Her birimiz anne ve babamız olmak üzere iki farklı ailenin karışımından oluşuruz. Genelde, iki aileden biri baskın çıkar ve diğeri "yama" olur. sıklıkla, iki değil, sadece bir kültürü devralırız.

"ikame çocuk" annenin henüz yasının sona ermediği önceki çocuğun, tam da ölüm, defnedilme ya da doğum yıldö­nümünde doğmaktadır. Psikanalist Andre Green, doğum zama­nında yasta, depresyonda ya da üzgün olduğu için "ölü olan anne"ye doğan ikame çocuklar arasında pek çok şizofreni vakası­nı keşfetmiştir.

Fransız Psikiyatrist François Tosquellesı, psikotik bir ço­cuğu tedavi edip ailesine gönderdiğinde; altı ay, bir yıl içinde aynı aileden bir başka çocuğun hastalanıp tedaviye getirildiğini keşfetmişti.
Bütün aileye dokunmadan, kuşakaşan yinelemeleri anlama­dan bir bireyi tedavi ettiysek terapide çok şey yapmış sayılma­yız. Sadece geçici iyileşme sağlarız.

O kadar çok yerde karşıma çıkıyor ki kaçınılmaz olarak başlama gereği hissettim. Okuyalım bakalım. 🤓

“Çin Hanedanlığı burunlarının dibindeki Japonya'yı bile kendi haline bırakmıştı,
bu da son derece normaldi. Tuhaflık erken modern çağdaki Avrupalıların yabancı kültürlerle dolu uzak topraklara yelken açıp karaya ayak bastıklarında, “Bu topraklara kralım adına el koyuyorum!" demek gibi bir hastalığa tutulmuş olmalarındaydı.”

“Modern bilimle Avrupa emperyalizmi arasındaki önemli nokta, bitki arayan botanikçiyle koloni arayan denizci subayının benzer bir zihniyeti
paylaşmalarıydı. Hem biliminsanı hem de fatih, ikisi de “uzaklarda ne olup bittiğini bilmiyorum," dedi ve ikisi de yeni keşifler yapma ihtiyacını hissetti. Her ikisi de keşfedecekleri bu yeni bilginin onları dünyanın efendileri yapmasını umuyorlardı.”

Hayat boyu olumsuz düşüncelerle beslediğimiz düşünce evimizi temizlemek, hayat boyu abur cuburla beslediğimiz bedenimizi sağlıklı beslenme programıyla temizlemeye benziyor. İkisi de genellikle iyileşme sürecinde sorunlar yaratırlar. Beden toksik birikimleri atmaya başlar ve bu, birkaç gün kendinizi kötü hissetmenize beden olur.

Ben, eksik İsa, neyi istemediğini bilen, neyi istediğini bilmeyen kamarot, ben kaçakçı, bu gece ölmeliyim.

Onlar canlarını kaybettiler, ama ruhları sağ, aramızda dolaşıyor, yaşıyorlar. Ya biz ? Bin beteri; biz ruhlarımızı kaybettik. Milyonlarca ceset.