เพิ่งอ่านไปแค่ 88 หน้า ก็อดรนทนไม่ได้ ต้องออกมาเขียนว่าหนังสือดีมาก กล้ามากที่จะใช้ภาษา เรื่องราว บิดเบี้ยว ปะติดปะต่อ ขาดหาย เวิ่นเว้อ แต่สนุก ระคนเศร้าลึก มีลักษณะการใช้ภาษาเฉพาะตัว ราวกับอ่านบทกวีในชีวิตคน ตัวละครโลดแล่น ไม่สมบูรณ์แบบ หากแต่ลึก สมจริง มีชีวิต ที่ทำให้เราต้องเริ่มหันมาสนใจรากเหง้า ชีวิตเราเอง เรื่องอื่น รู้ดีนัก แต่รู้จักตัวเอง ดีแค่ไหน คนสมัยนี้
— Oct 06, 2018 09:07PM
Add a comment
