Mohsen.khan72 > Recent Status Updates

تا اینجا علاوه بر ستایش تمام قد مادام بواری معلوم شده فلوبر یه جنده باز سفلیس گرفته بوده که مسیر و سمت و سوی درستی که در اون قرار گرفته رو دوستاش هدایتش کردن!

زیباست زیبا...

اگر بهم بگن فلوبر تو مادام بواری چجور نویسنده‌ایه میگم:
باهوش، قوی و مسلط.

رسیده به سفر خارجه.
که البته با کتاب سفرنامه اروپا داستایفسکی ( نشر برج) همخوانیش میکنم.
این طوری این سفر از هر دو دیدگاه میشه خوند.

دو داستان وی و دعوای ایوان ایوانوویچ با ایوان نیکیفورویچ رو خوندم، اولی داستان سورئال جالب مذهبی بود با چاشنی اندکی طنز، دومی هم طنز قوی و درستی داشت که در نقد و نکوهش کارهای اداری و پروسه زمان‌بر کار های دادگاهی بود.

داستان های پالتو و دماغ خوندم. طنز خوب و در جای مناسب و درست و به اندازه، باعث جذابیت داستانها بود. اشاره های مختلف و عریان به وضعیت جامعه و کسانی که پُستی دارند نقدی بود که گویا باید هدف نویسنده باشه!

خب جلد دوم هم تموم شد و این بین سرعت حیرت‌انگیز وقایع...
بریم برای پارت پایانی کتاب

سی صفحه خوندم دریغ از یه چیز کوچولو که جذب کننده باشه.
کلا آثار سیلونه مورد پسندم نیست. معتقدم اینقدر تو معنی گیر کرده که کتابش حرف سیاسی انتقادی چیزی داشته باشه که یادش می‌ره داره رمان می‌نویسه، یادش می‌ره باشه کتاب گاهی اوج داشته باشه....

همین که اونقدر کار ریخته سرم که نمیتونم چمبره بزنم و تمومش کنم واسم خود شکنجه‌ست.

بخش اولش که راجع به آشنایی پیش از ازدواج‌شون بود تموم شد.
کتاب دلچسبی کلا. هر آن چه راجع به داستایفسکی باشه جذابه.

خیلی خوبه این کتاب. خوشخوان و پرقصه. اولین کتاب تمام. بریم که به بقیه‌اش برسیم.

داستان خوش خوانی داره!

خیلی خوشخوان و جذاب نوشته.

شعله های داستان به یکباره فرو کشیده، از عامل فراز و نقطه اوج فاصله گرفته و تو دام یکنواختی افتاده! امیدوارم آقای پاموک گزینه ای، چیزکی، واسه روند انتهایی کتاب داشته باشید!

قصه داره تازه جون میگیره

اون فصلی که مادربزرگ تو جمع بود و تو قبرستون و ندای درونیش داشت فلشبک به گذشته میزد برام خیلی جالب بود.

خوندن این مدل کتاب ها رو که توش تکنیک های خاص به کار نرفته که باعث بشه با اون کتاب کشتی بگیری، خیلی مورد پسندم هستن! نمی دونم اصلا گفتنش درست بود یا نه اما من قصه دوست دارم، چیزی که سوای تمام مسائل کتاب درگیر شخصیت‌هاش بشم برام رنگ و بوی آشنا داشته باشه....
مطمئن هستم اگر وسط امتحانات نبودم به سرعت این کتاب به پایان می‌رسید.
این اولین کتاب از پاموک که میخونم

ایشی گورو چرا زودتر پیدات نکردم آخه
چقدر خوبه این کتاب

خیلی دوست داشتنی بوده تا اینجا!

کماکان ذره ذره دارم پیش میرم اما ولش نمی کنم.

فعلا که مثل کتابای قبل خیلی سریع و روان جلو میره.

بریم سراغ غول مرحله آخر.
البته از الان موندم چطوری میتونم سمپره ها و فرمین و داوید مارتین و ماجراهای بین‌شون فراموش کنم. سختی خواندن چندگانه به بودن با شخصیت هاش به مدت طولانی و این که بعدش بخوای بری سراغ کتاب دیگه... وامصیبتا.... اصلا خوندنت نمیاد😐

زندانی آسمان در واقع روشن کننده کتاب قبلی حساب میشه.