Lalagè > Recent Status Updates

Dit is fantastisch, mocht je bezig zijn met een wensenlijstje voor dit jaar, zet dit er dan maar op. Mits je een beetje van magisch-realisme en gruwelijke verhalen houdt…

ik lees dit als voorbereiding op een bezoek aan de tentoonstelling in het Rijksmuseum waarbij dit boek hoort

Te veel toevalligheden en onwaarschijnlijke wendingen, maar het leest lekker weg en dat is precies wat ik nu nodig heb

"Zodra de deur is dichtgevallen, gaan wij weer voor het raampje staan. Alsof we kleuters zijn die willen zien hoe Sinterklaas in de andere klas op bezoek is."

Ze duwt een wit kiezelsteentje in mijn hand.
’Speciaal voor jou. Het is een hoopgevend steentje. Het ziekenhuis wil graag dat je er eentje meeneemt.’
‘Serieus?’ vraag ik. ‘Het ziekenhuis geeft me een kiezelsteen?’
Het meisje begint te giechelen. ‘Ik denk dat de directeur stiekem zijn tuinpad in een schaal heeft gedaan.'

Die standbeelden, de faun en aan het begin het citaat uit Narnia… ineens denk ik iets te begrijpen

Het gebeurt vaker, maar deze schrijver maakt het wel erg bont met het verwarren van protestantse en katholieke termen: een dominee die uit Romeinen preekt in zwart habijt, een kruisje slaat, een sacristie heeft en zegt dat je de rozenkrans moet bidden. Het gaat over de Noorderkerk in Amsterdam, dus die R.K. termen kunnen eruit

Prachtige literatuur gebaseerd op de eigen jeugd van Jo Boer. Hoe knap heeft ze zich ingeleefd in haar eigen ouders!

ik ben nog niet weg van dit boek... kan dat nog komen of blijft het zo?

Ik ben op de helft! En lees nog steeds graag in dit boek. Er zijn grappige en boeiende stukjes bij. Ook wel wat saaiere, nu zit ik bijvoorbeeld midden in een rechtszaak over de nieuwe weg op het grootgrondbezit, maar dat us wel heel relevant, omdat andere verhaallijnen de concrete gevolgen hiervan illustreren

Het verhaal van Astrid Slootweg gaat over Praag; ik heb meteen zin om een vakantie te plannen :-)

Flierefluiter Maan vertrekt met zijn leraar Urdu Rasheed naar het platteland, naar het geboortedorp van Rasheed. Zijn vader is grootgrondbezitter, wat de politici willen afschaffen. Hier wordt de praktijk beschreven: de dorpsbewoners zijn straatarm, leven in lemen hutjes die overstromen als het regent, en moeten keihard werken op het land in de brandende zon.

Er worden feesten gehouden en familieleden ergeren zich aan elkaar. Gaat er nog iets spannends gebeuren?

Het liefdesverhaal van Lata en Kabir is smullen geblazen. Maar zij wordt door haar moeder meegenomen van Brahmpur naar Calcutta. Is het daarmee voorbij? Daarop volgend gaat het vooral over de strijd tegen de grootgrondbezitters. Er zijn wat langdradige politieke stukken bij. Ondertussen leer je als lezer weer meer over de vier families waar dit boek over gaat.

traag verhaal, platte personages, hoog en-toen-en-toen-gehalte, ik snap niet zo goed waarom de hoofdpersoon zich zo gedraagt, kortom: de hoge verwachtingen worden niet waargemaakt

Dit is een ware leesreis naar India, die vooral draait om de perikelen van een paar families die elkaar kennen. Ondertussen waan ik me echt in de Indiase drukte van de markt en feesten,

Het lijkt maar niet op gang te komen. Waarom vindt iedereen dit zo goed? Ik ga er misschien in stranden... Of wordt het nog beter?

Wat ik verwarrend vind is dat niet duidelijk is in welk jaar de personen dit vertellen. Het lijkt erop dat het vanuit 2023 is (bijvoorbeeld als iemand het over de vorige eeuw heeft) maar deze mensen leven niet meer

Nog een keer lezen is goed

Wat een lange zinnen. Alle personages die aan het woord komen krijgen dezelfde schrijfstijl. Echt jammer, want interessant is het wel

Begonnen met het verhaal van Paula Heeger en het is zó leuk!

De Nederlandse editie bestaat hier nog niet, maar de titel is ‘Hanna en de vrijheid’ en de vertaling is van Jan Bert Kanon

Omdat Auke Hulst zat te zwammen en ik een lange treinreis maakte, ging ik maar Harry Potter lezen. Die stond ook nog op mijn e-reader. Het Engels is niet moeilijk en J.K. Rowling helpt me herinneren aan wat er in de vorige twee delen was verteld, wat ik erg prettig vind, want die las ik in 2014 en 2019.

De robotdochter trok mijn aandacht, maar ik lees nooit zo graag gefilosofeer over schrijven en literatuur. Als ik dan lees dat het tweede deel van deze dikke pil nog saaier is, dan moet ik hier maar niet te lang in blijven hangen. Aan de andere kant zijn er ook veel lezers die dit geweldig vinden.

Ik weet niet of ik dit ga uitlezen. Non-fictie over politiek en oorlog is niet aan mij besteed, liever lees ik een historische roman met hoofdpersonen waarin ik me kan inleven.

Dit is pittige kost met al die namen en jaartallen. De interviews beginnen nu pas, op 1/3 van het boek. Ik hoop dat het daardoor wat levendiger wordt.

Dit boek leek me interessant omdat de hoofdpersoon is opgegroeid met een Pinkstergemeente, maar het gaat meer over vreemdgaan en daar lees ik liever niet over. Ook mis ik spanning, het kabbelt maar een beetje voort.