Jeejy > Recent Status Updates

เคยอ่านเล่มอื่น เน้นให้เรารู้ว่าตัวเราเองอยู่ลักษณ์ไหนแล้วบอกเราเล่มนี้บอกกันชนที่เราสร้างขึ้นมาเพื่อให้เห็นภาพที่ชัดขึ้น เห็นที่มาที่ไป

Just begin the story but time out see you then...

you are the best in me...

นิทานหลอกเด็ก
เพราะไม่มีเรื่องจริง !!!

ยิ่งอ่าน แล้วยิ่งรู้สึกว่า สมองเรานี่ถูกชักนำให้ใช้จ่าย และจ่าย ถ้าจะขายขนาดนั้นก็ไม่ไหว เห็นถึงพลังของเงินและทุน สุด ๆ

อ่านไปอ่านมาก็ต้องยอมรับว่าศาสนาเป็นที่ ๆ เกี่ยวข้องกับอำนาจมากรอง ๆ มาจากทุน

"เธอสามารถเดินตามทิศดาวเหนือเพื่อใช้หาทางออก เธอตามดาวเหนือเพื่อกลับบ้าน ไม่ใช่เพื่อไปถึงดาวเหนือ"
จงให้ดาวเหนือเป็นเพื่อนของเธอ
เพื่อเตือนสติเธอ.. เพียงแค่มองไปหาดาวเหนือยามเธอเดินทางในความมืดมิด...

อธิบายไม่ถูก แต่อยากเล่า แต่ก็มันมากมายไป
เรื่องเล่าเดินทางมาจากถิ่นธุรกันดาน มีเพียงคนที่จิตใจงดงามเท่านั้นถึงจะพาผีเสื้อให้กลับไปที่หมู่บ้านนั้นได้

เรื่องที่ทำให้เห็นว่าคนเรามองโลกต่างกันยังไง ก็คือถ้าคิดว่าโชคร้ายแล้วเจอเรื่องร้ายอีก ก็ยิ่งหงุดหงิด โทษตัวเองและโทษทุกอย่าง หากมองว่ามันเป็นเรื่องขำไป มุมมองต่อเหตุการณ์หรือวันนั้น สิ่งที่จะเจอต่อไปก็ไม่มีผล วิธีการมองปัญหานั้นสำคัญ

ผ่านไปสองตอน มันหยดติ๋งกันเลย

No matter page i've read ... Always have the same question ... Who am i ?...

ตอนที่ฉันถูกจับหนะนะ ฉันก็พึ่งจะนอนกับคนที่เหมือนหมอนั่นเลยหละ ///คำพูดที่ออกจากปากเด็กผู้ชายคนหนึ่งอย่างไม่สะทกสะท้านต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ลึก ๆ แล้วมันช่างเจ็บปวด...

ไม่ว่าใครก็มีชีวิตเป็นของตัวเอง เด็ก ๆ อาจจะทำผิดร้ายแรง พลาดพลั้งเพราะความเยาว์ แต่ผู้ใหญ่ก็ไม่มีอานาจใด ๆ ไปตัดสินว่า เด็กที่เคยทำผิดจะไม่เติบโตเป็นคนดีต่อไป //แค่คำนำ ก็ได้รับบาดเจ็บแล้ว

ไม่ว่าใครก็มีชีวิตเป็นของตัวเอง เด็ก ๆ อาจจะทำผิดร้ายแรง พลาดพลั้งเพราะความเยาว์ แต่ผู้ใหญ่ก็ไม่มีอานาจใด ๆ ไปตัดสินว่า เด็กที่เคยทำผิดจะไม่เติบโตเป็นคนดีต่อไป //แค่คำนำ ก็ได้รับบาดเจ็บแล้ว

ดอกไม้ที่ไม่ไช่เพียงดอกไม้ หากมองลงไปให้ลึกจะเห็นทุกสิ่งเชื่อมโยงกัน ไม่ว่าจะเป็น เมฆ อากาศ ดิน น้ำ และตัวเราที่ยืนอยู่...

อ่านเล่มนี้ไป สนุกตื่นเต้นมาก ทัง ๆ ที่เรียกว่าดูหนังแล้วก็ยังตื่นเต้นอยู่ ความคิดของตัวละครแต่ละตัว นี่มันดึงเราให้จมดิ่งได้ดีจริง ๆ ล่ะ เฮ่อ นึกไปถึงเรื่องที่ว่าการจะพูดว่าหนังสือเล่มหนึ่งทำให้เรารู้สึกอย่างไร กับวิจารณ์การเขียนมันก็คนละแบบกัน ดังนั้นเราควรจะใส่ใจกับการที่เรารู้สึกอะไรขณะอ่านดีกว่าที่ต้องมานั่งวิจารณ์ ในเนื้อเรื่องของมัน ทำให้คิดว่า "ขณะที่เราอ่านหนังสือ หนังสือ ก็กำลังเปิดความคิดของเราด้วย"

อ่านหนังสือเล่มนี้ สนุกดี หลังจากพักอ่านไปอ่าน มัวแต่ไปติดอย่างอื่น + อ่านหลายเล่ม เลยดองเล่มนี้ไว้ ตอนนี้มาอ่านต่อ และเริ่มจะเขียนบางส่วนตามในหนังสืออยู่ ได้ข้อคิดในสิ่งที่จะเขียนมากขึ้น ทำให้แผนการเขียนเรื่องต่าง ๆ มีกำลังมากขึ้น รออีกหน่อยนะ

เราว่าภาคนี้มันเฉื่อยในการเดินเรื่อง บางทีก็เหนื่อยในการติดตาม เพราะติดภาพจากหนังมากไป เราว่า เล่ม 1 กับ 2 มันจะให้เราติดตามไปเรื่อย ๆ มีเหตุการณ์อะไรต่อเนื่อง ระยะห่างระหว่างเวลา มันนานไป

i try to slowly read this (but it go on very fast when i stuck with them) and try to note everyday thankyou.. try to think and stop to think about silly think that come in my head while i read this book :P

ทุกตอนมีข้อคิด ได้ยิ่งกว่าตอนที่ออกเดินทางจริง ๆ