Pyza Wędrowniczka > Recent Status Updates

No czyta się to! A najbardziej chyba podoba mi się póki co fakt, że często nie umiem odróżnić, gdzie autor podaje "fakty", a gdzie, hm, powiedzmy "fakty[2]". Przekonująco to jest napisane ;-).

Pan Bloom nie tylko wrócił do domu, ale i położył się do łóżka. No to, pani Bloom, co ma nam pani do powiedzenia?

A gdybyście się zastanawiali, koniec świata mówi ze szkockim akcentem.

Ten moment, kiedy zupełnie niespodziewanie pojawia się wilkołak.

No, to po połowie! Były momenty, kiedy już się chciałam przyznać, że się zgubiłam, ale dwa dni temu nastąpił moment olśnienia ("toż to Nauzykaa!") i już jestem z powrotem kontenta :-).

Jedną kanapkę z serem i musztardą (pan Bloom), jedną dyskusję o "Hamlecie" (Stefan Dedalus) i jedną dyskusję o zaletach gliceryny później (panny Douce i Kennedy). Zaintrygowanam cytatem a propos "Kobiety w bieli" Collinsa: "Za dużo tajemniczości w tym wszystkim. Czy on kocha się w tej Marion? Trzeba wymienić i wziąć inną napisaną przez Mary Cecil Have".

"No, a czym jest ser? Trupem mleka". Tyle Joyce. Cytat rozpętał zagorzałą dyskusję w domostwie z uwagami w rodzaju "właściwie to jest mumią mleka" oraz "a parmezan to taki serowy Tutenchamon".

Niektórzy bohaterowie zdążyli już zjeść śniadanie.

Przygodę czas zacząć!