GertJan > Recent Status Updates

Als een heet mes door de boter, zo lekker leest het, zo goed is het geschreven

Fact is stranger than fiction, als je leest over hoe LBJ, altijd erop uit om de mensen in zijn omgeving te domineren, begint om zijn brieven te dicteren als hij zit te kakken en zijn assistent dicht bij hem moet komen te staan. En dan is hijzélf nog maar secretaris van een Congreslid. Tom Wolfe had het niet kunnen verzinnen.

Net als The Powerbroker: non fictie dat leest als een pageturner

En eindelijk begint de lang uitgestelde val van de man die NY zo onvoorstelbaar vernield heeft. Wat een boek.

Eens kijken hoe herlezen na ruim 25 jaar bevalt.

Drie delen uit, nog één te gaan. Blijft bijzonder. Even een ander boek tussendoor en dan het laatste stuk.

Halverwege. Fascinerend en verslavend, op zo’n manier middenin een adellijke Chinese familie in de 18e zo van binnenuit mee te leven.

One book down, een kwart in boek 2. Nog niet uitgelezen.

Halverwege, en niet alleen een openbaring vwb de kracht van de korte verhalen van Russische schrijvers, maar de manier waarop Saunders je stap voor stap laat zien hoe ze dat doen is een genot.

Confronterend om te lezen tijdens een bezoek aan Londen. Wat niet zichtbaar is in een wereldstad, en dat zal niet alleen voor deze stad gelden. Het openingsverhaal, over slavernij onder Bulgaarse bedelende daklozen, die in de nacht hun opbrengst moeten afstaan aan de lone sharks die ze hierheen hebben gestuurd zet de toon.

Lezend door de jonge jaren van Leonardo da Vinci realiseer ik me dat hij eigenlijk altijd alleen oud was, archetypisch met baard en lang, grijs haar. Vreemd om over hem te lezen als zoekend, multigetalenteerde twintiger, die muziek maakte, kon zingen, verhalen vertelde en theaterapparatuur ontwierp. En ondertussen geen schilderij afmaakte

Het laatste deel van boek drie. De hoofdpersoon verliest steeds meer van zichzelf in zijn poging om in (na)oorlogse geweld overeind te blijven, nu als vluchteling in een poging om naar huis te komen. Ben steeds meer benieuwd naar hoe het boek in de jaren ‘50 in Japan is ontvangen, het stelt mijn (onkundige, stereotype) beeld van Japan en Japanners tijdens de oorlog bij.

Aan het begin van deel drie, De weg naar huis. Na het verhaal van De Mijn en Het Leger het laatste deel. Ondanks de herhaling van het hoofdthema, tegen de macht van het grote geheelkan een enkel mens maar weinig doen om waardig als mens leven, verveelt het geen moment. Personages, situaties en de interne bespiegelingen laten het boek lezen als een trein.

Bij boek twee van deel twee. Vol in hoe het Japanse legerleven eruit ziet en hoe het er aan de grens met Rusland aan toe gaat. De wrede discipline vraagt het uiterste van Kanji in zijn poging om als mens te leven in de waanzin van de oorlogsmachinerie.

Deel 1, met daarin de eerste twee boeken is achter de rug. Opvallend hoe vlot het leest, hoe goed het verhaal en alles wat er gebeurt met de personages tot leven wordt gebracht.

Deel 1 van de (oorspronkelijk) zes delen. Leest als een trein, snijdt voortdurend de dilemma’s aan van hoe goed te leven - met name in tijden van oorlog.

Daar gaat ie dan, deze pil

Verhaal 1: Victory Lap. Maakt gelijk alle lovende verhalen meer dan waar. Ademhappen, en door naar het volgende. Nadeel aan goede korte verhalenbundels: moeilijk om na zo’n impact ‘gewoon’ verder te lezen.

Ik mag toch hopen dat iemand hier nu een hylarische serie van gaat maken.

Knappe, heldere combinatie van analyse, historie, en een hele trits concrete heldere voorbeelden en scenario's. Zijn schrijfstijl valt ook op, helder en veel relatief korte zinnen. Flink onder de indruk tot nu toe.

Goede vakantielectuur ;-). Stond al jaren in de kast, nu aan begonnen. Fascinerend hoe de 18e eeuw rook, en hoe de perceptie en inzichten daarover veranderen. Ongehoord smerig, buiten ons voorstellingsvermogen.

Met veel zin erin begonnen, maar de karakters staan me nu al tegen. En die hele applegooglefacebook bedrijfspastiche ook al. Op een bepaalde manier helpt het Nederlands van de vertaling ook niet. Benieuwd of het aantrekt

Het blijft liggen. Mooi boek, prachtige tekeningen, maar het wil niet pakken